Tag: Czasy ostateczne

10. 08. 19 r. Warszawa.

• Zaczyna się 36 tydzień – patrzę na kalendarz.
• Rośnie. To dziecko chce na świat, bo tak chce żyć.
• Ale musi być regulaminowo.
• Najpierw sąd.
• Hmm … Ale rozprawę i „poród” Nike mamy w tym samym tygodniu. 11 września … – analizuję.
• Ojciec powiedział mi, że to wszystko nagle się przerwie.
• Przerwie ? Ale co ? To znaczy przerwie obecne życie ? A co z firmą ? – schodzę gwałtownie na ziemię. 
• Zrobimy zamieszanie Mały.
• Tak ?
• Przecież wszystko wiesz. Wszystko ci pokazałem.
• Hmm … – Ojciec mówi o tych licznych wizjach, które dotyczą przyszłości.
• Ojciec mi też pokazał, że nie będzie mnie na święta.
• Ale które to nie wiesz, kiedyś na pewno. A on ma jechać wtedy do Jerozolimy ? Stracę cenne momenty, gdy z nim nie pojadę. Kto będzie spisywać wszystko ?
• Ale inni zyskają cenne momenty.
• Musisz rodzinie wszystko wytłumaczyć.
• ……. – kręcę bezsilnie głową. Ja sobie tego po prostu nie wyobrażam.
• Jesteś w kręgu familii Mojej najbliższej.
• Hmm … A co to znaczy familia najbliższa dla Ojca ? – dopytuję, bo przecież Bóg to nie Zeus i nie ma żony, dzieci i jeszcze jakiś wnuków …
• …. Kiedy mam książkę wydać ?
• A widzisz konto pełne ?
• Skądś musi przyjść ten spadek. Masz bogatych znajomych ?
• Nie.
• Tylko na Górze masz. To czekaj.

11. 08. 19 r. Warszawa.

• Ojcze, podkręciłeś trochę czas ? Ludzie mówią między sobą, że czas strasznie szybko leci, jakby ktoś go podkręcił.
• … Słyszę, że się roześmiał.
• Rzeka płynie, a jak rzeka płynie ?
• Raz szybko, raz wolno, raz szybko.
• Tak płynie ten czas.
• …. Jak widziałem Ojca, to od razu wiedziałem, że Ojciec wszystkich czuje, w każdej sekundzie wszystkich czuje.
• Nawet zwierzęta ?
• Wszystkich to wszystkich.

Muszą mieć rację ci, którzy twierdzą, że zwierzęta też czują, że cała planeta czuje …

• Patrzę teraz oczami Ojca … Widzę na dole jak się szykują ! – Piotr się zdenerwował.
• Są ich miliony !!! – zrobił ooogromne oczy.
• Prawdziwa szarańcza ! Są tuż przy granicy z naszym światem. Czekają w spokoju. Kiedy ja się modlę, to się trzęsą, a kiedy nie, to się uspakają. Przybliżają się do granicy, choć wrota są już otwarte … To niesamowite ! Prawdziwa szarańcza, są czarne, są czerwone i w oddali są zielone ! … Ludzie z nimi nie mają najmniejszych szans … – Piotr się zmartwił.

-Widzę wielkie wrota, czuję od nich gigantyczny ziąb, energię, są głęboko w ziemi pod kątem 45 stopni… One są otwarte – dalej opisywał Piotr.  
-Raz się otworzyły i już ich nie zamkniesz. Zamknie cykl.  
- Te wrota mają złamaną pieczęć… – Piotr dalej jak natchniony. 
-Lecz jeździec jeszcze nie wyjechał, względny pokój jest jeszcze na świecie.  
-Jaki to jeździec ? – pytam.  
-Na siwym koniu… Widzę go, jest biało–siwy… Pieczęć jest złamana. 
-Cykl je zamknie.  
-Kiedy się zamknie ?   
-Jeszcze się nie zaczął.  
-A kiedy się zacznie ? 
-Przecież wiesz, jeszcze jesteś.  
-Czyli kiedy odejdziesz… – przypomniałam sobie słowa Ojca.  
- Pogrom, przeczytaj apokalipsę. 
-Nie wierzę… Kto ja ? Taki głupi ?  
-Jesteś głupi, że w to nie wierzysz.  
-Wrota piekieł… słyszę…  
-Nie zdajecie sobie sprawy z wiedzy jaką macie, z powagi sytuacji. 

http://rozmowyzniebem.pl/wp/2017/12/06/ten-cykl-niedlugo-sie-skonczy-nie-zdajecie-sobie-sprawy-z-wiedzy-jaka-macie-z-powagi-sytuacji/ 

• Dlatego musi się stać, co ma się stać.
• A najlepiej, aby było głośno o tobie.
• Przygotujemy cię. Twarz odpowiednią już masz.
• ……… – przyglądam się Piotrowi „na nowo”. Rzeczywiście ma taką twarz, która wzbudza respekt. 
• Wiesz, że masz szaroniebieskie oczy ? – jestem zdziwiona.
• Bzdury, zawsze miałem niebieskie.
• No właśnie … – i nie drążę dalej  tematu, bo widzę, że się zdenerwował.
• Wyobraź sobie, że masz miecz, ale go nie widzą.
• Nie będą cię respektować ?
• Wiedząc, że masz, ale go nie widać ?
• I możesz zrobić wszystko …
• ….. Od wczoraj mam wizję, że nasza rodzina siedzi przy stole w milczeniu. Może będą mieli jakieś problemy ?
• Nieeee … Jeśli Ojciec zapowiada to coś, to raczej będą wszyscy zaskoczeni, że to ty. Tak mi się wydaje.
• Przebudzenie.
• Nie będą chcieli uwierzyć, ale będą musieli.
• To się stanie za miesiąc ?
• Może nie za miesiąc, a we wrześniu ?
• Dlatego czas podkręciliśmy ?
• Jak się skończą wakacje, to wszystkim skończą się wakacje.
• Ojcze, no powiedz – bo już widzę, że unika konkretnych dat.
• No co ?
• …….. – uśmiecham się.
• Czy mylimy się w naszych ocenach ?
• A skądże. Kiedy oddajesz się twojej intuicji, to naprawdę wiesz.
• A kiedy chcesz na siłę, to zawsze jest pudło.
• Nie zawodzisz Mnie.
• Jak odejdziesz, to nie będę miała ani ciebie, ani Ojca – … czyli stracę co najważniejsze.
• Myślisz, że zostawię cię na pustyni bez wody ? Bez oazy ?
• Będziesz w oazie, z wodą i świeżymi owocami.
• Ale przecież nie o to chodzi … – pomyślałam.

Dopisane 22. 04. 2020 r.

• Ale musi być regulaminowo.

Wczoraj wracając do dziennika natrafiłam na rozmowę, która może wyjaśnić dlaczego … 

27. 11. 18 r. Warszawa.  
- Spłodzisz dziecko jeszcze.  
- Twoja żona w ciąży będzie. 
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2019/08/04/wszystko-jest-dla-mnie-dla-mojej-chwaly/

Do wczoraj nie widziałam żadnego logicznego związku między zapowiadaną moją ciążą, a ciążą Nike. Ojciec też milczał i widzę, że milczał, iż wiedział. Wiedział, że sama to zrozumiem. Często stosuje taką metodę, że moje pytanie pozostawia bez odpowiedzi czekając, aż sama te odpowiedzi znajdę. Bo kiedy człowiek sam znajduje, to pamięta lepiej. Kilka miesięcy wcześniej przed informacją o ciąży mieliśmy taką oto rozmowę ; 

Śniło mi się, że się szykuję na ślub, to znaczy ja miałam wyjść za mąż, choć w tym śnie byłam dojrzałą kobietą. Miałam gdzieś jechać i wziąć ślub, tyle wiedziałam. W tym śnie wiedziałam też, że pana młodego nawet nie znam. W wizji kombinowałam więc cały czas jak tu się z tego wymigać. Czułam jednak obecność kogoś, kto mnie pilnował, żebym pojechała. No więc powoli, żeby przeciągać maksymalnie czas, ubierałam się w białą suknię. Powoli wsiadam do auta, ale uparłam się, że sama będę prowadzić. I tak bardzo nie chciałam jechać na swój własny ślub, że ledwo ruszyłam to wjechałam do rowu symulując wypadek. Sen mi się urywa, gdy komuś niewidzialnemu tłumaczę, że nie dojadę, ponieważ mam wypadek. Od rana analizowałam ten sen, ale stwierdziłam, że to jakaś głupota i zostawiłam to za sobą. 
- Poślubisz nowy początek, nowy temat. 
- Ale ja tego nie chciałam w tej wizji. 
- Bo tak lubisz to co się toczy – … czyli nasze kawki, rozmowy, pisanie. 
- Ale w tym śnie nie wyszłam za mąż, czyli nie poślubię nowego początku – upieram się. 
- Jeszcze. ……. – czy to nie „ślub” na siłę ? Czy ktoś w takim związku może być szczęśliwy ? - Ciekawe co Pan Bóg nam szykuje jeszcze, co z nami zrobi… – Piotr się zamyślił. 
- Z wami ? Ze światem !
 http://rozmowyzniebem.pl/wp/2018/11/15/mam-wszystko-pod-kontrola/ 

• Musi być regulaminowo. A więc najpierw ślub, a potem ciąża.

Poślubisz nowy początek, nowy temat. I niewątpliwie tym nowym początkiem, nowym tematem jest realizowanie się apokalipsy. Przemiana, narodziny dziecka, wskrzeszenie, plagi … to wszystko jest zapisane w AJ. A co zapisane, spełnić się musi. Jestem o tyle „w ciąży”, że to wszystko po prostu opisuję i tłumaczę. Ojciec często powtarza, że ta książka, która się wyda, jest „moim trzecim dzieckiem”. Na tym przykładzie widać jak trudnymi metaforami posługuje się Ojciec i jak trudno na początku zrozumieć Jego słowa. Ważne jest, aby spisywać słowa dokładnie i po prostu poczekać.