Przyjdzie ta chwila i się dowiesz.

01. 08. 26 r. Warszawa.

Ledwo wstaję i składam Ojcu życzenia. Nie chcę zapomnieć jak rok temu.

02. 08. 25 r. Warszawa. 
Gdy się budzę, dostaję olśnienia. Wczoraj był 1 sierpnia, a więc Dzień Ojca ! Nie złożyliśmy życzeń ! My !!!??? 
-Ojcze … Przepraszamy – jest mi naprawdę strasznie głupio. 
-A teraz mogę przyjąć życzenia.
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2025/11/12/na-to-jest-przyzwolenie/ 

Piotr podobnie, ledwo wstaje i składa życzenia …, a potem idziemy na kawę. 

  • Mówię Ojcu … Życzę Ci, aby ludzie nigdy Cię nie zawiedli.
  • Może zaczniemy od ciebie ? …
  • … Tak mi powiedział. Wyczułem powagę w tych słowach. 
  • Ojcze, Twój dzień dzisiaj, poszalej sobie dzisiaj … – proponuję.
  • Co masz na myśli ? ….
  • Nooo … Wypij sobie szampana, potańcz, zapomnij o nas na długą chwilę. Zapomnij o ludziach na jeden dzień.
  • A wiesz, co to jest wstać lewą nogą ?
  • … Ojcze, życzę Ci, aby nigdy Cię humor nie opuścił – roześmiałam się.
  • Wiesz, co mi Ojciec wczoraj przed snem powiedział ? Pokazał mi tego faceta, co usiadł przy nas. Powiedział, że to paczuli.
  • ………. – oczy otwieram szeroko. 

Ta historia wymaga wstępu. Dzisiaj sobota, Skody pod domem nie było, co nas nie zdziwiło, ponieważ w  weekendy Skoda „nie pracuje”. 

Kilka dni wcześniej, we wtorek i środę zauważyliśmy, że Skoda/paczuli stoi jak zwykle przed naszym domem, ale nie bezpośrednio przed bramą wejściową, a na lewo 50 metrów dalej. Idąc na kawę oczywiście ją widzieliśmy, mijaliśmy, ale kierowca nie zwracał na nas uwagi. W takich chwilach nie jestem już taka pewna, czy to paczuli, ale gapię się ostentacyjnie na tą Skodę, bo co mi tam … Będzie zabawa.

Czwartek. Wychodząc zauważyliśmy, że Skoda stoi przed naszym domem, ale znowu nie bezpośrednio przed bramą, ale tym razem na prawo 50 metrów dalej.

  • Ale tchórz ! Mógłby być bardziej odważny ! Mógłby stanąć na wprost nas, na wprost bramy w końcu, a nie bawi się w kotka i myszkę ! – Piotr zakpił sobie ze Skody siedząc przy kawie.

W ciągu dnia potem jeszcze kilkukrotnie do tego wracał i nie wiem, czy bardziej był zirytowany zachowaniem Skody, czy rozbawiony. W każdym razie nawet nie zanotowałam w zeszycie tego wydarzenia uznając je kompletnie w naszym życiu za nieistotne.

Piątek, wczoraj. Wychodzimy rano z domu, rozglądamy się, Skody nie ma. 

  • Urlop ma, wakacje – zażartowałam i poszliśmy na kawę.

Siedzimy, duża kawiarnia, jesteśmy sami. Rozmawiamy swobodnie, głośno. W końcu w oddali pojawia się zupełnie nam obcy facet z kawą i kanapką. Myślę sobie, że jest tyle miejsca wokoło, to siądzie daleko od nas. Ale nie … Idzie prosto w naszym kierunku, nie interesują go inne stoliki. (p.s. 28 stolików/104 miejsca) Z każdym jego krokiem jesteśmy coraz bardziej zdziwieni, aż w końcu zaniemówiliśmy. Mężczyzna zachowuje się dość nerwowo, niby idzie prosto do nas, ale stara się na nas nie patrzeć. Siada zaledwie 1,5 metra od naszego stolika, dosłownie naprzeciwko. Siedzi bokiem, ale mamy go dosłownie naprzeciwko. Spojrzeliśmy się na siebie bez słów, o co chodzi ?

Mało tego … Siada przy najgorszym stoliku, jaki jest w tej kawiarni możliwy. Jego stolik znajduje się tuż przy schodach, a krzesło, na którym siedzi zaledwie kilka centymetrów od schodów. Nikt tam nie siada wiedząc, że przez nieuwagę w każdej chwili można runąć do tyłu. Tak więc jesteśmy napraaaawdę zdumieni. Nastąpiła między nami trojga bardzo napięta atmosfera. Energia buzowała w powietrzu i nie ukrywaliśmy, że jesteśmy szczęśliwi widząc go przed sobą. Miałam cichą nadzieję, że widząc nasze miny sam zrozumie, że lepiej się przesiąść, ale naprawdę zachowywał się dość dziwnie. Był spięty, unikał naszego wzroku, udawał, że w ogóle nas nie widzi. W pewnej chwili podszedł do półki z książkami, wyciągnął pierwszą z brzegu i usiadł z powrotem i zaczął niby czytać. Widząc, że on nie odpuści, myśmy odpuścili. W milczeniu dopiliśmy szybko nasze kawy i po prostu wyszliśmy.

  • Ojciec mi powiedział wczoraj, że go sprowokowałem i dlatego nie było Skody. Przyszedł osobiście i usiadł blisko nas, naprzeciwko zauważ.
  • Reeeealy ?!!! Naprawdę ?!!! …. Nie bardzo w to wierzę.
  • Nie musisz, on wie, Ja mu to pokazałem.
  • Oni podjęli rękawicę, którą rzuciłeś.
  • … Pokazali, że się nie boją … A powinni … Czułem w nim głębokie napięcie. Wytrzymywał, ale patrzył w drugą stronę.
  • To prawda. Tak się zachowywał, naprawdę dziwnie …. – kręcę głową, że się w głowie nie mieści.
  • Paczuli już nie jest zwykłe, ale do kwadratu, a wkrótce do trzeciej. Intensywność będzie narastać.

Gdyby nie przypomnienie Ojca, już bym o nim nie myślała, a tu taka niespodzianka.

  • …. Ojcze, czy mogę się dowiedzieć o papirusie Maryi z Medjugorie ? – piszę akurat o tym i chciałabym sie upewnić … 
  • Przyjdzie ta chwila i dowiesz, to nie jest ta chwila.
-Ojcze, to prawdziwy papier od Maryi ? Papier czerpany, czy zwykły ? 
-… ??? … Kolorowo się to zrobiło ? A może komputerek dostała ? Jak skończysz czytać, daj to Mnie do przeczytania. 
-… ???!!! … Czyli to nieprawdziwe ? – jestem głęboko zdziwiona. 
-Wieści przekazywane są do głowy, a potem zapisywane. 
https://rozmowyzniebem.pl/wp/2026/08/04/na-wszystko-przyjdzie-pora-2/
  • …. Mówisz, że święta niedługo ?
  • Nooo tak. Czas tak szybko leci, że niedługo. 
  • … Oczaruje cię ten świat …
  • Ten świat ? – pomyślałam szybko pełna wątpliwości, czym może mnie oczarować. 
  • Ale nie ten, w którym żyjesz, ale ten, który cię najdzie, bo musi cię oczarować.
  • …. Dobra ta kawa ? Bo nie kosztowałem, spróbuję …
  • ……… – i Piotr wziął łyka kawy.

Patrzyłam na tą scenę w skupieniu … Jak tu się zachować wiedząc, że kawę piję z Ojcem ?

  • 17 sierpnia się zbliża, potem wrzesień, a potem będzie ….
  • … Słyszę iskrzenie prądu – Piotr nastawił ucha. 

To nawiązanie oczywiście do wizji, zbliża się ? 

To była typowa dla kościoła figura Maryi, w białej sukni i niebieskiej długiej chuście. Piękna była w swojej prostocie. Moją uwagę przykuła Jej głowa, a właściwie miejsce nad Jej głową, ponieważ zaczęły się tam dziać dziwne naprawdę rzeczy. Nad głową figurki pojawiły się bardzo wyraźne iskry, przypomniały mi eksperymenty z prądem, które kiedyś widziałam w TV w dokumencie o Tesli. Po prostu iskrzyło i pomyślałam … Dziiiiwne, coś dziwnego dzieje się z powietrzem …
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2021/08/27/rece-boga/ 
  • Paczuli do kwadratu, każde twoje słowo będą analizować.
  • Ale kto ? – mam na myśli, czy Żydzi, czy Polacy, a może jeszcze ktoś inny ?
  • Tam bardzo wielu ludzi jest mądrych i bardzo wielu niemądrych, czyli niewierzących.

Krótka chwila milczenia.

  • Widzę coś dziwacznego. Na granicy wschodniej widzę 3 wielkie statki w kształcie trójkąta, ale one są jak żywe, mają swoją energię. Oddzielają to, co jest dobre od złego, one ochraniają Polskę.
  • Ktoś mi teraz zwraca uwagę na zachodnią granicę.
  • … Coś nam tam grozi ?! – przestraszyłam się, pomyślałam o Szczecinie.
  • Bardziej chodzi o wpływy lewactwa, które chce tu wejść. Tak mi powiedziano …
  • Zwróć na nich uwagę.
  • Moim zdaniem ciągle przemycają uchodźców z zachodu.
  •  A ja myślę, że chodzi jednak o lewactwo, to jest realne zagrożenie. Zobacz, co z małżeństwami jednopłciowymi. Tam zawarte, chcą, aby tu były legalne. Kombinują cały czas.

Dumamy i dumamy ….

  • Droga mu się kończy. Wielkie koło mu się kończy.
  • …. Ojcze, jeszcze raz składam Ci życzenia …
  • Jako kto ?
  • …. ??? … Jako Piotr (nazwisko).
  • Czyli składasz życzenia z tego świata …
  • No to składam życzenia jako … Twój sługa.
  • I to przyjmuję.
  • … Paczuli, paczuli … Zainteresowało ich twoje pismo.
  • Wiedzą, na co mogą sobie pozwolić, ale nie wiedzą, jaka będzie retorsja.
  • Nagle ich władza tu nie sięga.
  • …. Z tego wynika, że jednak troszkę w to wierzą, co czytają, jeśli się obawiają.
  • Inaczej by nie czytali.
  • No właśnie … – pomyślałam.

Kiedyś usłyszałam w pewnym wywiadzie, że w USA wszyscy kaznodzieje, czy samoistni prorocy są kontrolowani przez służby wywiadowcze CIA lub FBI. Jeśli tak jest, to jest i paczuli. 

  • To jest kalambur dla ciebie. Przemyśl ich kolejne kroki, jak myślisz ?
  • …. Czekają na zdarzenie – pomyślałam.
  • Czekają kiedy klucz otworzy drzwi, wszyscy czekają.
  • Tak, wszyscy czekają. 

  • Nasz znajomy był sparaliżowany. Kazali mu iść, wcale nie chciał. Niezręczna sytuacja, a wiesz dlaczego ? Miał wiedzę.
  • Idealnie …. Sparaliżowany …. – kiwam głowa, tego słowa mi brakowało.
  • Chwalić Pana !

Im dłużej myślę nad naszym „znajomym” z kawiarni, tym bardziej jestem przekonana, że faktycznie to musiał być paczuli. Zachowywał się kompletnie irracjonalnie i nielogicznie. Przecież dla niego samego byłoby najlepiej, gdyby usiadł daleko od nas, wtedy mógłby się czuć całkowicie swobodnie, a tymczasem zachował się zupełnie odwrotnie. Ponieważ usiadł naprzeciwko, na linii wzroku, Piotr bez przerwy na niego się gapił. Paczuli siedział sztywno, jak na szpilkach, bał się odwrócić w naszą stronę. No kto normalny by tak zrobił ? Niebywałe zachowanie. Zanim usiadł, zauważyłam, że przez chwilę się zawahał, ale widocznie nie mógł nie usiąść. Kazali mu iść, wcale nie chciał. I wisienka na torcie; tytuł książki, którą wybrał, jak mi się wydaje „na chybił trafił”, to … „Pistolet.” 

Krótka to chwila.

29. 07. 26 r. Warszawa.

Rozmawiamy sobie na kawie …

  • Wczoraj miałem bardzo bliskie chwile z Ojcem…, w pracy. Był wczoraj przy mnie, siedział przy mnie … – Piotr zamilkł, bo wzruszył się bardzo.
  • Siedzieliśmy bez słów. Ciężko mi mówić o tym bez łez.

  • Jak się z kimś dobrze rozumiesz, nie trzeba słów, wystarczy obecność.
  • … Wczoraj kazał mi spojrzeć na samochód i zobaczyłem 11;11. Potem kazał mi spojrzeć na telefon, a tam było 12;12. Sprawdź, co znaczny 12;12 …

Apokalipsa; 12 Dlatego radujcie się, niebiosa i ich mieszkańcy! Biada ziemi i biada morzu – bo zstąpił do was diabeł, pałając wielkim gniewem, świadom, że mało ma czasu».

  • … Ja na wszystko się zgadzam Ojcze. Robię, co każesz.
  • Nie masz innego wyjścia.
  • No właśnie … – i nie mam wątpliwości. 
  • … Krótka to chwila, jak powiedział Jacobi.
  • … ??? … – nie mam pojęcia o kogo chodzi.
  • Ojciec mnie do czegoś szykuje, oby serce wytrzymało.
  • Nie po to ci naprawiał, aby w takiej chwili nie wytrzymało – prychnęłam.
  • … Ojcze, ktoś pyta dlaczego spaliłeś krzyż papieski ? – przypominam sobie. 
-Ilmet się burzy, to wiesz kto podpalił krzyż ? Ja. 
-Bo nie warto dla nich trzymać krzyża. 
-A ci, co chcą, zawsze go znajdą. 
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2026/07/17/polaczyc-ducha-i-cialo-juz-czas/
  • Nic nie słyszę.
  • No bo może to jest ostrzeżenie dla nas przed wojną na przykład ?
  • Jaką wojną ?
  • Nooo … Na przykład Rosjanie napadną na Polskę ?
  • To powiedz kiedy, bo muszę sobie zapisać, bo jakoś nie widzę.
  • ……. – roześmiałam się uspokojona w tej kwestii po raz kolejny.
  • Ojcze, widziałeś Ojcze, co się stało w Medjugorie ?
  • Twoi krajanie ?
  • Przepraszam za nich … Diabeł musiał ich opętać chyba … Przyjechać specjalnie i to zrobić ? 

Skandal w Medjugoriu: sprofanowano figury Matki Bożej i podpalono ołtarz. W nocy z 27 na 28 lipca w Medjugoriu doszło do serii aktów wandalizmu wymierzonych w miejsca modlitwy odwiedzane każdego roku przez tysiące pielgrzymów. Nieznany sprawca lub sprawcy zbezcześcili figury Matki Bożej, pozostawili obraźliwe napisy, a także podpalili ołtarz znajdujący się na terenie sanktuarium.


Usłyszałam dzisiaj, że dzień Ojca ma być albo w pierwszą niedzielę sierpnia albo 7-go sierpnia. No i teraz zagwozdka … Skąd w takim razie mam informację, że ma być 1 sierpnia ? 

-Chciałbym dzień dla Siebie. Dzień Boga Ojca, żeby cały świat jeden dzień czcił. 
-Jahwe, to jest Moje imię … 
-A który dzień chciałbyś ? 
-Może być ten 1 sierpnia, sama mówiłaś … 
-Tak powiedziałeś zakonnicy – bronię się, bo ja tego nie wymyśliłam. 
-Czy nie piękny to dzień ? 
-Mi wystarczy jeden dzień w roku, ale tylko dla Mnie. Powiesz im to Mały ? Opisz to. 
-Pierwszy sierpnia, dniem Moim, dniem Stwórcy. 
-Dzień Jahwe, żeby wszyscy chrześcijanie wierzący we Mnie czcili ten dzień. 
-Uda się ? 
-Jak nie, jak tak ? 
 http://rozmowyzniebem.pl/wp/2019/09/17/chcialbym-dzien-dla-siebie/
  • Ojcze, to kiedy chciałbyś ? …. Pierwszego, drugiego, czy siódmego sierpnia ? Bo ja już naprawdę nie wiem.
  • Pierwszego. 
  • Ojcze, ale Eugenii powiedziałeś siódmego.
  • Dla ciebie pierwszego, dla niej siódmego.
  • Ooojcze … To dla wszystkich ludzi tego świata, kiedy chcesz dzień dla Siebie ?
  • Powiedz, że codziennie dla każdego, tak nagrzeszyli. 

Wieczorem postanowiłam zagłębić się w … Krótka to chwila, jak powiedział Jacobi.

Po pierwsze; nie wiedziałam, czy napisać Jacobi, czy Jakobi. Po drugie spytałam AI, czy takie imię występuje w Biblii;

Tak — imię Jakub, po hebrajsku יַעֲקֹב (Ja’akow, Yaʿaqov), występuje w Biblii i jest bardzo ważne w tradycji hebrajskiej. Nazwa „Jacobi” może być z nim związana, ale zależy to od kontekstu. Warto rozróżnić trzy formy: Ja’akow (יַעֲקֹב) – hebrajskie imię biblijnego Jakuba. Jacob / Jakub – forma tego imienia w wielu językach. Jacobi – forma występująca m.in. jako nazwisko; w językach europejskich może oznaczać „Jakuba” lub „należący do Jakuba”, zależnie od kontekstu.

A ponieważ w Biblii sporo Jakubów, spytałam więc inaczej.

Gdzie występuje; Krótka to chwila ?

W Liście do Hebrajczyków 10:37 znajdziemy bardzo podobne sformułowanie: „Jeszcze bowiem krótka, bardzo krótka chwila, i przyjdzie Ten, który ma nadejść, i nie spóźni się”. Wniosek: wyrażenie „krótka to chwila” nie musi być dosłownym cytatem z konkretnego przekładu, ale myśl o „krótkiej chwili” rzeczywiście występuje w Biblii.

A kto jest autorem „Listu do Hebrajczyków” ? 

Nie wiemy na pewno, kto napisał List do Hebrajczyków. W tradycji chrześcijańskiej przez długi czas przypisywano go apostołowi Pawłowi, ale współcześni bibliści podkreślają, że autor pozostaje nieznany. List do Hebrajczyków 2:3 sugeruje, że autor otrzymał wiadomość o zbawieniu za pośrednictwem osób, które słyszały ją od Pana. To jeden z powodów, dla których część badaczy uważa, że nie był jednym z bezpośrednich uczniów Jezusa.

Czy Jakub mógł napisać List do Hebrajczyków ?

Nie można tego całkowicie wykluczyć, ale nie ma wiarygodnego starożytnego świadectwa przypisującego ten list Jakubowi. Autor nie podaje swojego imienia, a starożytni chrześcijanie proponowali różne osoby.

Czy „Jacobi” może znaczyć „Jakuba”?

Tak. Łacińskie Jacobi może być formą imienia Jacobus — w dopełniaczu oznacza „Jakuba”, np. Epistola Jacobi to „List Jakuba”. Nie jest to jednak automatycznie imię autora ani dowód, że chodzi o konkretnego Jakuba.

Znalazłem trop, który może bardzo dobrze wyjaśniać Twoje skojarzenie z „Jacobi”. W Liście Jakuba 4:14 rzeczywiście występuje myśl o krótkiej chwili! To inny fragment niż wcześniej omawiany List do Hebrajczyków 10:37. W przekładzie angielskim sens wersetu brzmi: „Czym jest wasze życie? Jesteście mgłą, która ukazuje się na krótko, a potem znika”.  Nie potwierdza to jeszcze dokładnego powiedzenia „Krótka to chwila, jak powiedział Jacobi”, ale daje nam konkretny biblijny trop.

Najważniejsza różnica:

  • Hebrajczyków 10:37 — krótka chwila do nadejścia Tego, który ma przyjść.
  • Jakuba 4:14 — życie człowieka trwa krótko, jak mgła lub para.

Oba fragmenty mówią o krótkim czasie, ale w innym znaczeniu. W tej chwili List Jakuba 4:14 jest mocniejszym tropem dla Twojego skojarzenia z „Jacobi”.



31. 07. 26 r. Warszawa.

Wydarzenie w Medjugoriu nadal rozpala chrześcijański internet. Ciekawa informacja ukazała się odnośni tego wydarzenia.

Świat obiegła informacja o akcie profanacji i wandalizmu w Medjugorie. Sprawcą okazał się Bartłomiej K. – ewangelizator, którego wielu kojarzy z jego świadectwem nawrócenia. Dlaczego o tym piszę? Bo w takich chwilach bardzo łatwo jest wydać wyrok. Wystarczy spojrzeć na internet – pełen ostrych komentarzy, potępienia i publikowania wizerunku oraz danych człowieka, który znalazł się w dramatycznym momencie swojego życia. (…) Nie znam wszystkich odpowiedzi. Wiem jednak, że od dłuższego czasu zmagał się z bardzo poważnymi problemami natury psychicznej, być może wymagającymi leczenia psychiatrycznego. (…) To oczywiście nie usprawiedliwia tego, co się wydarzyło. Profanacja pozostaje czymś bardzo bolesnym. Ale zanim potępimy człowieka, warto pamiętać, że za jego czynami może kryć się dramat, którego nie widać na pierwszy rzut oka. Dlatego dziś proszę Was przede wszystkim o wsparcie duchowe. Nie o usprawiedliwianie zła, ale o miłosierdzie dla człowieka, który – jak wierzę – bardzo potrzebuje Bożej łaski, pomocy i ludzi, którzy nie przestaną wierzyć, że może jeszcze powstać.

Pytam się o Bartka;

  • Ambitny cel diabła.
  • Udało mu się – kiwam głową.
  • Nawrócony, to kto jest lepszy do ataku ?
  • Rozuuuumiem ….. Ojcze, jutro 1 sierpnia. To jak wolisz, powiedz … Pierwszego,  czy siódmego sierpnia ?
  • Przyjmij „i”, zasada koniunkcji.
  • Czyli nie pierwszego lub siódmego, a pierwszego i siódmego ? … Tak to chyba nie przejdzie … – roześmiałam się. 

Niepokalane Serce Matki Bożej.

26. 07. 26 r. W drodze do Warszawy.

Jedziemy autem, panuje na drodze spory ruch. Z tego powodu też nie rozmawiamy zbyt dużo, a jeśli już, to o rozłamie w PIS.

  • Oczyścił się szereg renegatów.
  • …. Renegatów ? … Ojcze, to co teraz będzie ?
  • Ufaj polityczna istoto.

Przypominam Piotrowi, że mówił o rozłamie w PIS-ie już dwa lata temu i wyjść ze zdumienia nie mogę, że faktycznie tak się stało. Wtedy wydawało się to po prostu niemożliwe. 

-Moim zdaniem PIS wygra wybory, ale widzę ich znacznie mniej w partii, wielu odejdzie. Oni wygrają i sami będą zaskoczeni, że wygrali. Ludzie będą szukali normalności, dlatego wygrają.
https://rozmowyzniebem.pl/wp/2024/12/05/rozpedzaja-sie-czasy-spowolnienia-i-zwolnien/

-Wiesz, co robi władza autorytatywna ? Przydadzą im się wakacje albo bezrobocie. Powrócą nowo narodzeni.
https://rozmowyzniebem.pl/wp/2024/04/01/budzi-sie-wszystko-nie-widzisz/
  • Dziękuję Ojcze za wszystko, nawet za PIS.
  • To jest jak z Kościołem …
  • Czy ma postępować według aksjomatów przyjętych dawno temu, czy iść z duchem czasu.
  • Hmm … A na co stawiasz Ojcze ? Na starą gwardię, która została, czy nową ?
  • Sama zobaczysz.

Sprawdzam na wszelki wypadek jeszcze raz, co to znaczy; Renegat – zdrajca, odstępca oraz odszczepieniec. Słowo to oznacza osobę, która wyrzeka się swoich dawnych poglądów, wiary lub przyjaciół i przechodzi na stronę wroga. W potocznym języku tak samo nazywa się kogoś, kto nie szanuje ogólnych zasad panujących w społeczeństwie.


Wieczorem posłuchałam sobie „najnowszego” Majewskiego. Bardzo ucieszyła mnie pewna informacja; https://www.youtube.com/watch?v=K57KVV68gik&t=8s  

Czy to z nerwów, czy próby opanowania sytuacji ... Kiedy zaproponowałam Jezusowi kawę, pomyślałam później, że zachowałam się jak idiotka. Ulżyło mi teraz, że raczej nie jak idiotka. Kiedy nie wiedziałam z nerwów jak się zachować, co powiedzieć, w pewnym momencie zapragnęłam Go po prostu ugościć. Ulżyło mi, że zachowałam się jak oni, biblijni Abraham i Piotr.

-Raaaany ! Jezus ! – pomyślałam. 
Kiedy to do mnie w końcu dotarło, nie padłam na kolana, o nieee … W panice, w jakimś amoku zaczęłam przed Nim chodzić w tą i z powrotem zastanawiając się gorączkowo, co mam teraz mówić. I wtedy powiedziałam najidiotyczniejszą rzecz na świecie, jaka może być w takiej sytuacji. Stanęłam przed Nim i rzuciłam bezradnie 
-… A może kawy ? 
… I stała się rzecz przepiękna … Roześmiał się. Wybuchł śmiechem, szerokim, szczerym, przyjacielskim. 
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2021/08/03/to-zawsze-jest-niespodzianka/ 


28. 07. 26 r. Warszawa.

  • Nad ranem usłyszałem … 
  • Niepokalane Serce Matki Bożej.
  • Taaak ? Hmm …. Ciekawe dlaczego, może mamy dzisiaj święto maryjne ? – sprawdzam, nie mamy.
  • Usłyszałem i zobaczyłem koło łóżka, tak trochę w rogu pokoju, że stoi wielka postać na 3 metry. Wyglądała jak zakonnik, mnich, ciemny habit, kaptur na głowie. I wiesz, co ? Trzymał przed sobą wielki krzyż. Ten krzyż był większy niż on …
  • Wooo …. – w wyobraźni to zobaczyłam …

  • Nie jestem pewny, ale usłyszałem wtedy, że zacznę się zmieniać, najpierw wewnętrznie. Pewne sprawy będą dla mnie odległe, jak samochód, firma.
  • Jeśli rzeczywiście będą, to wtedy faktycznie uwierzę, że się zmieniasz – to jedyny wyznacznik dla mnie.
  • Wszystko się dzieje, wiesz o tym ?
  • Z twojego PIS-u zrobiło się PISIK.
  • ……. – roześmiałam się. Nie wpadłabym na to. 
  • Były tam ukryte jastrzębie i harpie.
  • A jak wyglądają harpie ? Wyglądają pięknie, ale są niebezpieczne.
  • Hmm … Ojcze, to harpie odeszły ? Czy zostały ?
  • Wyjdzie z czasem.
  • I co dalej ?
  • Popiszczą, popiszczą …
  • …….. – znowu się roześmiałam, fantastyczna gra słów.
  • Ale prawica wróci, prawda ?
  • Jaka prawica ? Ta, która chce palić jak święta inkwizycja ?

 Zdecydowanie Ojciec nawiązuje do Brauna i jego słynnego zdania;

Ale to, co powiedział ten wczoraj, jest niedopuszczalne. Mówi „Szczęść Boże”, a potem będziesz wisiał ???!!!… – jestem oburzona. Skandaliczne słowa w Sejmie. Gowin: „Groźba Brauna nie jest wyssana z palca” – WP Wiadomości; 
Nicpoń, zakłamany człowiek. 
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2022/02/17/nadejdzie-porzadek/
  • Daj im czas, coś się wykluje.
  • I ten się śmieje, kto się śmieje ostatni.
  • Panowie się cieszą, że się rozpadli, a potem będzie …

… Piotr zrobił ręką gest pokazujący jak rośnie temperatura do góry. Czyli siła prawicy powinna jednak rosnąć, przyszło mi do głowy.


Zauważyłam, że Piotr bardzo spoważniał.

  • Ojciec przypomniał mi właśnie wizję, którą miałem bardzo dawno temu. Jak spadłem na Ziemię …

Doskonale ją pamiętam, na blogu jej nie opisałam. (p.s. tutaj fragment tej wizji).

W czasie spadania nie chciałem dalej już żyć, bo wiedziałem, że straciłem wszystko. Stałem się zwykłym człowiekiem, spadłem na jakieś krzaki, nie chciałem żyć, oddychać, nie chciałem nic. Czułem, że gałąź przebija moją rękę. Leżałem tak wiele miesięcy. Jakiś zwierzak chciał mnie zjeść, ale wypluł mnie po chwili. W końcu wstałem i zacząłem iść przed siebie przez jakieś pustkowie. Zobaczyłem zwykłą chatę krytą strzechą. Doszedłem do faceta, który pracował w polu i powiedziałem, że chcę mu pomóc. Miał rodzinę, która mnie przyjęła, mieszkałem w czymś takim jak stodoła i pomagałem im w pracy. W którymś momencie tą rodzinę zaatakowały dzikie psy. Zacząłem z nimi walczyć, ale nie zrobiłem im krzywdy. Udomowiłem je. Stały się przyjazne człowiekowi, pomagały tej rodzinie. Pewnego dnia powiedziałem, że muszę iść dalej, nie chcieli mnie puścić, ale poszedłem w dalszą drogę.

Opowiadając mi tą wizję wielokrotnie zawsze podkreślał, że to początek jego drogi na Ziemi. Zacząłem wtedy, gdy psy stały się udomowione – tak zawsze mawiał.

  • Jak myślisz, kiedy daje się wizję, gdy zaczynał ? – … życie na Ziemi.
  • … ??? …
  • Kiedy zamyka się cykl.
  • Pamiętaj, że to nie tylko twoja droga, ale i Moja droga.
  • Moje imię zatopione jest w tobie, gdyż imię Moje nigdy nie było puste, a ty masz 70 imion Moich w sobie.
  • … ??? … Co to znaczy, że nie było puste ?
  • ……. – cisza.
  • Że zawsze Ojciec był w kimś ?
  • …… – cisza.

Wieczorem.

  • Zauważyłaś, że dzisiaj Ojciec miał dobry humor ?
  • A miewa i humory.
  • Humory ?
  • A co to, nie mogę ?

Możesz prosić.

21. 07. 26 r. Warszawa.

  • Miałem dzisiaj dziwną wizję. Jestem w kościele i idę do komunii. Dużo ludzi przed ołtarzem, ale wszyscy stoją. Zrobiło się między nimi małe puste miejsce, gdzie mogłem klęknąć i czekałem na księdza. Tylko ja klęczałem. Uzmysłowiłem sobie, że mam na głowie czapkę …

  • O Boże ! – krzyknąłem cicho i szybko zdjąłem. Wyobraź sobie, że nikt nie uklęknął poza mną. Mało tego … Nikt nie zdjął czapki poza mną. Gdy zdjąłem, to poczułem się jak obnażony, otwarty, bo miałem oczywiście moją łysinę. I wtedy jakaś kobieta przeciska się między ludzi i podchodzi tylko do mnie i mówi …
  • Z tego, co wiem, dziękuję ci za zlikwidowanie handlu narkotykami i dilerów.
  • I pocałowała mnie w policzek i koniec wizji. Może to mi gacek posłał wizję ?
  • Coś ty. Nie dziękowałby ci za to, że psujesz mu robotę, to oczywiste … – po krótkiej analizie.
  • Może twoje modlitwy przyczyniły się gdzieś tam do zlikwidowania handlu narkotykami – wzruszam ramionami.
  • Nigdy nie wiadomo … Ta ciągła walka ze złem … Ważna wizja. Tylko ty uklęknąłeś, tylko ty zdjąłeś czapkę … Pokora … Wielu jest chrześcijan, ale dzięki modlitwom tym pokornym i szczerze oddanym, zło można zwalczyć … Podziękowała, a może to Maryja była ? 
  • Hmm … A nie wiem.

Wizja raczej oczywista, dłużej o niej nie rozważałam. Zamyśliłam się nad czymś innym … Dzisiaj pisałam na blogu …

11. 04. 26 r. Warszawa. 
-Mam ci powiedzieć … ……. – szybko chwytam za zeszyt. 
-I na świecie i w Polsce ekonomia się kurczy i się mocno skurczy. 
-Tak, jak gdybyś prała rzecz z domieszką sztuczności, która się kurczy i jest 5 razy mniejsza. 
https://rozmowyzniebem.pl/wp/2026/07/21/jahwe-ci-to-mowi/
  • Wiesz, że nie tylko wizja z kioskiem, ale wizja z trzewikami złotymi mówi o kryzysie ?
-Dzisiaj miałem bardzo ciekawą wizję. Szliśmy pod rękę przez galerię handlową, było pełno tam marmuru. Była właściwie prawie pusta. Zwróciłem uwagę, że miałaś na nogach brązowe lakierki, dokładnie były brązowo złote, miały złotą różę na wierzchu. Była grawerowana. Ale ty się fatalnie czułaś w tych butach, jakby ci uwierały, nie chciałaś na siebie nimi zwracać uwagi. Ciągle jęczałaś, że chcesz je zdjąć. I wtedy zadzwonił mój telefon. Wyświetliła mi się w telefonie twarz mojego taty, Edzia, więc odbieram. Odzywa się kobieta i mówi 
…Łączę rozmowę. 
-Powiedziała jak za komuny, łączę rozmowę … I wtedy odzywa się męski głos … 
-Piotr, wracasz do domu. 
https://rozmowyzniebem.pl/wp/2020/10/25/prorok-wybrany-przez-ojca/
  • Myśleliśmy, że to puste centrum handlowe to dlatego, że Covid. A to nie chodzi o Covid. Tam nie było klientów, pustki. To czas kryzysu. Ojcze, bieda idzie ?
  • Widziałaś trzewiki ? To co się martwisz ?
  • No właśnie … Kupowałeś chleb, miałam złotawe buty, czyli nas to raczej nie dotknie.
  • …….. – jednak Piotr nie podjął tego wątku dalej.
  • Ojcze, a tak poza tym, to co tam na Górze ? – zmieniam temat.
  • Aniołowie kręcą bitą śmietanę. Mamy przyjęcie.
  • … ??? … Taaaak ? A jakież to przyjęcie – podchwytuję Ojca ton żartobliwy.
  • Przyjeżdżają z innego świata.
  • … ??? … Taaaak ?… A z jakiego ?
  • Z innego …
  • Hmm …  A dlaczego przyjeżdżają ?
  • Po długiej podróży … Aniołowie sprzątają, wiesz ? Szkoda, że Małego nie ma, nie ma kto toalet myć, wiesz ?
  • ……. – wybuchłam śmiechem.
  • Ale przyjeżdżają, jeszcze zdąży …
  • … ??? …. A to ci zagadka … Zdąży, bo … – pomyślałam już całkiem poważnie.
  • Trzech podróżników wraca po długiej tułaczce, miliony lat …
  • Wracają umęczeni podróżą, nie pili kawy codziennie jak wy.

Zastygłam … Co za informacja ! Ktoś z innych światów wraca do Domu po długiej podróży … A  Podróż – to suma wszystkich żywotów.

  • Ahaaa … To jest ktoś taki jak my ? – podchwytuję ten bardzo ciekawy wątek. 
  • Gorzej.
  • Gorzej ?
  • Z większymi doznaniami, upokarzającymi, ale znieśli to dla Mnie.
  • ……. – zrobiło się bardzo poważnie. Zrozumiałam, że to naprawdę już nie żarty.
  • Upokarzającymi ? … To byli jak … Jezus ? – próbuję zrozumieć.
  • … Czy Jezus jest tylko jeden, bo to Twój … Syn ? – pytam niepewnie. 
  • Tylko.
  • Aha ….
  • Ale wszyscy, którzy Mi pomagają, są Moimi dziećmi.
  • … Hmm …. Miliony lat ? Strasznie długo.
  • Inaczej czas jest tam liczony. Czas, który się zbliża, oddala.
  • Ilu takich podróżników masz jeszcze Ojcze ?
  • Ciężko zliczyć.
  • … A myślałam, że jesteśmy wyjątkowi – próbuję zażartować.
  • Wyjątkowa ty jesteś, bo słyszysz – Ojca.
  • …. Wiesz, ile jest gwiazd na niebie ?
  • …. Tylu podróżników ? …. Oj Ojcze, to masz mnóstwo roboty ! – uświadomiłam to sobie właśnie. 
  • Ale mam super komputer, wszystko widzi, ma wiele pamięci, wszystko pamięta. 
  • … Wszystko widzi, pamięta … Hmm … Ojcze … A Sam nie jesteś komputerem ? -zaryzykowałam.
  • Ano właśnie …. Ma wiele pamięci, widzi twoje myśli … – Piotr się zbliżył do mojej twarzy i powtórzył …
  • Widzi wszystkie twoje myśli – zniżonym głosem. Głupio mi się zrobiło.
  • … Ojcze, nie dasz nagrzeszyć nawet w myślach – obracam to w żart.
  • … A myślałam, że w Niebie jest nudno.
  • Dzieje się. Zdziwiłabyś się, jak wiele.

Zamyśliłam się.

  • Wyobrażasz sobie ? Wieczność ? … Dlatego Ojciec ma tyle światów, tyle spraw, bo bez tego to można zwariować. Nic nie robić wieczność, wyobrażasz sobie ? … Można zwariować – kiwam głową w zadumie. 
  • Daję radę.



22. 07. 26 r. W drodze do Szczecina.

  • Ojcze, nie porozmawiamy dzisiaj ? – pytam po długiej ciszy.
  • Manipulacyjne pytanie.
  • ……. – nie ukrywam, tak jest.
  • Co sądzisz o naszych jazdach samochodem ?
  • Kiedyś będzie naprawdę ostatni raz.

I znowu cisza, więc rozmawiamy o firmie. 

  • Nowa księgowa pilnuje porządków – Piotr zadowolony.
  • Ojciec przygotował super koronkę – kiwam głową zamyślona.
  • Umiem zrobić, co ? Zazdrościsz ?
  • No pewnie ! – śmieję się.
  • Ty nie możesz (zrobić), ale możesz prosić.
  • To są święte, prawdziwe słowa, pamiętaj ! 

Chwalić Pana !

19. 07. 26 r. Warszawa.

Piotr nie czuje się dzisiaj za dobrze. Przy kawie długo milczy, snuje się dookoła smętnym wzrokiem i w końcu …

  • Ojcze, co tam u Ciebie ?
  • Musisz zrozumieć, że cała radość, gdy zaczynacie swoje rozmowy.
  • Powiem ci coś, jaka jest między wami różnica.
  • Ty jesteś samochodem pancernym z delikatną duszą w środku – do mnie.
  • A on z karoserią z papieru.
  • Mówiłam ci, żebyś nie jadł tyle wczoraj ! – miałam ogromne do niego pretensje. Ból serca dosłownie zwalił go z nóg. 
  • Musisz wiedzieć, że wszyscy, którzy schodzą na dół, lubią jeść.
  • Hmm … To znaczy, że na Górze gotują kiepsko ? Kiepskie mają jedzenie i dlatego jedzą u nas ? – żartuję.
  • To znaczy, że czasami trzeba zjeść gorsze, aby docenić lepsze.
  • … ??? … – uśmiecham się niepewnie, bo nie wiem, czy jeszcze  żartujemy, czy to już na poważnie. 
  • … Napiłaś się słowem ? – spytał Ojciec, gdy chciałam wziąć kolejny łyk kawy.
  • Chwalić Pana !
  • … Ojcze, czyli to trzęsienie ziemi to kryzys … – zmieniam temat. 
  • Nieuchronnie się zbliża.
Posiadłości ziemskie … Krzyknęłam do ludzi; zobaczcie jakie piękne ! i wtedy … jedna po drugiej zapadały się pod ziemię. Ten cudowny sielankowy świat na moich oczach znikał, zapadał się dosłownie pod ziemię. Zaczęło się wielkie trzęsienie – nie myślałam, że to trzęsienie ziemi dotyczy wielkiego kryzysu ekonomicznego. Ale ma to sens. Ten świat luksusu, sielanki, spokoju, on się definitywnie kończy. I co istotne … W wizji to nie była Polska. Byłam gościem w hotelu i obserwowałam świat dla mnie kompletnie niedostępny. Mogłam sobie tylko popatrzeć i podziwiać. Ekonomiczne trzęsienie ziemi zacznie się w USA. Wizję miałam również w kwietniu, ale dwa lata temu. Wtedy ewentualny kryzys był jedynie ewentualny. Wiele się jednak zmieniło w ciągu 2 lat i dzisiaj wydaje się, że światowy kryzys to tylko kwestia czasu. http://rozmowyzniebem.pl/wp/2026/07/21/jahwe-ci-to-mowi/ 
  • Nie ma już czym przykryć to spalone ziarno.
  • W Mojej Polsce próbują wprowadzić dewiację w postaci małżeństw jednopłciowych – Ojciec powiedział spokojnie, bardzo spokojnie. 
  • … W Mojej Polsce .. W Mojej ... – powtórzyłam zauroczona.
  • Jakie to szczęście, że Trzaskowski przegrał … – teraz doszła do mnie ta świadomość, że być może to dlatego właśnie przegrał … 

To był scenariusz oczywisty. Prezydent RP zawetował ustawę i zamknął tym samym ustawową ścieżkę zmiany regulującej w podstawowy sposób związki jednopłciowe. Prawica na dobre uniemożliwiła w Polsce zawieranie związków partnerskich, ale gra toczy się już o pełną równość małżeńską. Ta walka, dzięki wyrokowi TSUE, rozpoczęła się w polskich sądach. 


Coniedzielny spacer. Rozmawiamy o bieżących sprawach, głównie tych politycznych, ale w pewnym momencie …

  • Tak mnie wczoraj bolało serce, że myślałem, że umrę.
  • Nie możesz, będziesz żył 700 lat.
  • … ???!!!…  Jak to ? … – aż przystanęłam.
  • Miało to być ostatnie nasze tu życie – szczerze rozczarowana jestem.
  • W sumie 700 lat, wszystkie życia …
  • Oooo, to bardzo ciekawe … To może Matuzalem wcale nie żył tak długo (969), tylko  tyle lat w sumie – przyszło mi do głowy.
  • A tego nie brałaś pod uwagę, co ?
  • W ogóle ! Nikt nie brał – jestem tym rozwiązaniem naprawdę zachwycona.

Wszyscy się głowią, jak to możliwe żyć tak długo, różne teorie są brane pod uwagę, ale nie ta.

AI – W Księdze Rodzaju długość życia patriarchów stopniowo maleje. Po Matuzalemie, który miał żyć 969 lat, pojawia się Noe (950 lat), a później Abraham (175 lat). W Psalmie 90,10 pojawia się zaś liczba 70–80 lat jako typowa długość ludzkiego życia. Z perspektywy wiary: można uznawać te liczby za dosłowne, jeśli przyjmuje się szczególne działanie Boga. Z perspektywy historii tekstu: istnieją przesłanki, że liczby wiążą się ze starożytnymi tradycjami genealogicznymi i symbolicznym przedstawianiem odległej przeszłości. Z perspektywy biologii: nie ma wiarygodnych dowodów, że człowiek żył 969 lat.

Słowa Ojca naprawdę mnie zaskoczyły. A może Matuzalem miał wiedzę o swojej dalekiej przeszłości i twierdził, że żył już wielokrotnie ? Czyste gdybanie, bo to zagadka nie do rozwiązania.

Rozmawiając z AI na temat wędrówki dusz w judaizmie, otrzymałam bardzo ciekawą informację; 

Jeśli szukamy najstarsze jednoznaczne świadectwo samej idei wędrówki dusz w zachodniej filozofii, szczególnie ważne jest świadectwo Ksenofanesa o Pitagorasie. Jest to jedno z najwcześniejszych zachowanych świadectw wiary w przechodzenie duszy człowieka do ciała zwierzęcia. Świadectwo Ksenofanesa jest ważne nie tylko dlatego, że pokazuje, iż Pitagoras mówił o rozpoznaniu duszy zmarłego w psie, ale również dlatego, że sugeruje, iż idea wędrówki dusz była już wówczas zrozumiała dla odbiorców.

Ksenofanes, żyjący w VI–V wieku p.n.e., przedstawił tę historię w formie drwiny. Według przekazu Pitagoras, słysząc skomlenie bitego szczeniaka, miał poprosić, by przestano go bić, ponieważ rozpoznał w jego głosie duszę znajomego człowieka. To nie jest neutralna relacja naocznego świadka: Ksenofanes krytykował Pitagorasa, więc mógł celowo ośmieszać jego poglądy. Mimo to żart działa tylko wtedy, gdy odbiorcy rozumieją, na czym polega pomysł.

Co więcej, Pitagoras nie był jedyną postacią w tym wczesnym środowisku kojarzoną z losem duszy. W V wieku p.n.e. Empedokles również głosił idee wędrówki duszy, a później Platon je rozwijał. Nie dowodzi to jednak, że wszyscy czerpali z jednego źródła.

Pitagoras nie wymyślił całej idei w zupełnej próżni. Mógł przejąć ją z wcześniejszej tradycji ustnej lub religijnej, choć nie potrafimy wskazać jej źródła. Świadectwo Ksenofanesa jest bardzo wczesnym dowodem na istnienie tej idei w greckim świecie, ale nie rozstrzyga, skąd ona pierwotnie pochodziła.

I właśnie to jest najciekawsze pytanie: czy Pitagoras przejął wiarę w wędrówkę dusz od wcześniejszej tradycji, czy też twierdził, że sam wie coś o losie duszy, czego inni nie wiedzieli? Zachowane źródła pozwalają postawić to pytanie, ale nie dają pewnej odpowiedzi. Aczkolwiek Herodot twierdzi wprost, że Grecy przejęli naukę o wędrówce dusz od Egipcjan. Nie jest to współczesna interpretacja jego słów, lecz treść Dziejów, II. 123.


Mundial.

  • … Ojcze, dlaczego Piotr się pomylił co do mundialu ? Według niego Anglia miała wygrać finał, a przegrała w ogóle, nawet do finału nie dotarła …
  • I całe szczęście.
  • Co by to było, gdyby wszystko wiedział, a ty byś pisała.
  • Pisz, co jest.
  • Nie bądźcie wizjonerami, co będzie, bo ci, co słyszą, co będzie, 95 % słyszą od tych, co z dołu.
  • Masz pisać Moje słowa, co jest, co słyszysz, a nie to, co będzie, bo tylko Ja wiem, co będzie.
  • Tych, co piszą o przyszłości, jak ich oceniasz ?
  • Różnie … – przyznaję.
  • A jednak wielu z nich mówi to, co Ty mówisz Ojcze.
  • Dlatego jest ich 5 procent. Dlatego masz bez dat.

Ja stawiałam w finale na Argentynę, ale przegrała. Hiszpania po prostu miała wygrać, bo znalazł sie ktoś, kto w najważniejszym momencie o Bogu nie zapomniał.  

Reprezentacja Hiszpanii pokonała Argentynę 1:0 w finale mundialu i po raz drugi sięgnęła po najważniejsze piłkarskie trofeum. Chwilę po końcowym gwizdku na murawie wybuchła awantura, a kamery uchwyciły zachowanie Lamine’a Yamala. 19-latek zamiast wdawać się w przepychanki, zaczął się modlić.

Taką historię mógł utkać tylko Ojciec.

Historia zdjęcia Messiego z małym Yamalem robi wrażenie. Historia tego niezwykłego kadru sięga grudnia 2007 r. Kataloński dziennik sportowy „Diario Sport” we współpracy z fundacją UNICEF organizował coroczną sesję zdjęciową do charytatywnego kalendarza. Głównym założeniem projektu było sfotografowanie piłkarzy pierwszego zespołu FC Barcelony z małymi dziećmi z lokalnych społeczności. 

p. s. Warto zagłębić się w tą historię i znaleźć słowa klucz; 

W grudniu 2007 roku światowa organizacja UNICEF wspólnie z katalońskim dziennikiem sportowym „Diario Sport” oraz Fundacją FC Barcelona organizowała coroczną, tradycyjńską akcję dobroczynną. Zgłoszenie „przez przypadek”: Rodzice Mounir Nasraoui (pochodzący z Maroka) oraz matka Sheila Ebana (z Gwinei Równikowej) – mieszkali wówczas w robotniczej, skromnej dzielnicy Roca Fonda w Mataró pod Barceloną. Gdy urodził się im syn, lokalne biuro UNICEF zorganizowało w ich sąsiedztwie loterię fantową. Rodzice po prostu zapisali się na listę chętnych, nie licząc na zbyt wiele. Wygrana: Los chciał, że to właśnie rodzina Yamala wygrała główną nagrodę w swojej okolicy – możliwość udziału w profesjonalnej sesji zdjęciowej na stadionie Camp Nou i pojawienia się na kartach charytatywnego kalendarza na 2008 rok. Szansa 1 na kilka tysięcy: Szacuje się, że prawdopodobieństwo wygrania tej konkretnej loterii, a następnie zostania przydzielonym akurat do Lionela Messiego, wynosiło około 1 do 7 500. Piłkarze Barcelony brali bowiem udział w akcji losowo.

Brali udział w akcji losowo – Ojca słynne „na chybił trafił”.  

Wiesz, co to wiara ?

16. 07. 26 r. Warszawa.

Jakiś czas temu na Facebooku natrafiłam na grupę ludzi zainteresowanych historią Szczecina. Wśród nich była babeczka, która dużo pisała o Niebuszewie. Jej szeroka i głęboka wiedza zachęciła mnie do zadania jej pewnego pytania. Spytałam ją o swój przedwojenny dom, w którym zobaczyłam dwa duchy z innej epoki.

Po chwili zaczyna się … spektakl. W rogu pokoju pojawia się wir powietrza, z którego wychodzi … mężczyzna. Jest najprawdziwszym człowiekiem z krwi i kości, ubrany jak przedwojenny młynarz, może rzemieślnik. Na pewno miał przepasany wokół brzucha długi fartuch, jaki czasami widzi się w gospodzie. Dość przy kości był i rubaszny, miał wąsy, lat około 50.  Jego cała postać wydawała mi się nie z tego wieku. Podchodzi z impetem i zatrzymuje się metr od naszego stołu. Wymachując groźnie ręką zaczyna robić nam awantury, że jesteśmy w jego (!) mieszkaniu i że sobie tego nie życzy !!! Daaaawno nie byłam tak zdziwiona. Siedzę przy tym stole i rozdziawiam buzię szeroko, bo zdaję sobie nagle sprawę, że właśnie widzę najprawdziwszego ducha !!! Duch krzyczał jeszcze chwilę, aż ceremonialnie obrażony wyszedł z pokoju. Ale to jeszcze nie koniec. Na korytarzu mija się z kobietą około 55-letnią, która właśnie weszła do mieszkania. Mijają się, jakby siebie nie znali, albo nie widzieli. Teraz to kobieta wchodzi do pokoju i zbliża się do stołu, przy którym ciągle siedzimy. Ubrana w starodawną suknię z przełomu XIX i XX wieku, a więc też duch ! https://rozmowyzniebem.pl/wp/2020/09/19/nie-beda-w-stanie-cie-dotknac/ 

Moje ówczesne dochodzenie doprowadziło mnie do takich wniosków;

W archiwach znalazłam dokument hipoteczny dot. jednego z mieszkań w tej kamienicy datowany na 1868 rok, a więc sam budynek jest dużo starszy, niż przypuszczałam. I wtedy taka myśl… Kiedy oni mijali się w korytarzu, zauważyłam, że nawet na siebie nie spojrzeli, jakby się nie znali. Być może to byli dwaj lokatorzy jednego mieszkania, a którzy za życia minęli się w czasie … Ludzie, którzy kiedyś przez jakiś czas żyli w tych samych ścianach, co i ja … Prawie w tych samych, bo budynek został podczas wojny niemal do parteru zburzony i zaraz po wojnie obudowany. https://rozmowyzniebem.pl/wp/2020/09/21/tak-to-wyglada-w-rzeczywistosci/

Babeczka sprawdziła w swoich źródłach i wnioski miała zupełnie inne.

Na pewno miał przepasany wokół brzucha długi fartuch, jaki czasami widzi się w gospodzie – dawny pracownik restauracji ? Kto wie, kto wie … 



17. 07. 26 r. Warszawa.

  • Przed snem wczoraj … poczułem oczy Ojca, były zaledwie 10 cm od mojej twarzy. To były bardzo czujne oczy Ojca.
  • I co, przestraszyłeś się ?
  • Nie, ale ogromny poczułem respekt, wiadomo …
  • Może kaloryfery nigdy nie były gorące, ale były ciepłe.
  • … Nigdy nie dawałem pełnego zadowolenia Ojcu, tak aby się ogrzał – tłumaczy mi.
  • Nadmierna skromność też nie jest dobra. Jest często obłudna.
  • Absolutnie tak – przyznaję.
  • Już nie będzie taki niewinny i ty się ciesz, że jesteś na łańcuchu i twoje decyzje są ograniczone.

Jednym słowem … Mamy być sobą, nie udawać, że się na przykład wierzy najbardziej na świecie i nie udawać, że się nie wierzy. Być sobą, bo Ojciec i tak widzi i wie wszystko.

  • … Wczoraj bardzo rozbolało mnie serce. Źle leżałem na sofie i moje serce się zmarszczyło jak zeschnięta pomarańcza, tak mi pokazano. … Widzę teraz, jak ktoś bierze miech i pompuje powietrze w serce, aby się rozprostowało. 
  • ……. – roześmiałam się cicho, bo widzę to w swojej głowie.
  • I znowu słyszę paczuli – … i wzrusza ramionami.
  • Eeee tam … Nowy dzień, znowu to samo – nie przywiązuję do tego już większej wagi. 
  • Będziesz jeszcze tęsknić do „to samo”.

Wieczorem.

  • Które chwile są ci bliższe ? Te, które były, czy te, które będą ?
  • ……. – zaskoczył mnie Ojciec tym pytaniem.
  • Ojcze, ponieważ nie wiem, co będzie i jak będzie…, to bliższe mi są chwile, które były.
  • A nie te, które są ?
  • A wiesz, co to wiara ? Czy nie dotyczy tego, co będzie ?
  • ……. – nie wiem, co powiedzieć.
  • Siedzisz teraz z żoną, oglądasz teraz film, jutro idziesz na zakupy, ale nie wiesz, co będzie pojutrze – do Piotra.
  • … Nie uważasz, że czas dobiega końca ? Kwarantanna skończona.
  • Nikt cię  teraz nie widzi, w skromności śpisz, nawet twoje auto nie rzuca się w oczy, ludzka zazdrość was nie obejmuje.
  • … Hmm … Jak pięknie … – pomyślałam. Żaden pisarz tak nie mówi, nie pisze …
  • Który dzień dzisiaj jest ?
  • … 17-ty ! – teraz sobie to uświadomiłam. 
  • Czyli pierwsza siedemnastka drugiego półrocza ?
  • … ??? … Zapomniałam, że drugie się zaczęło.
17. 06. 26 r. Warszawa. 
-Gdy goliłem się dzisiaj rano, przyszło do mnie, ze coś się ze mną stanie w drugiej połowie roku. Ciekawe …. 
-A skąd to wiesz ? 
-Nie zobaczyłem siebie w lustrze i poczułem czas. 
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2026/09/18/wszystko-w-swoim-czasie-3/ 
  • Ojcze, czy każdą siedemnastkę mamy się obawiać ? – pytam wprost, bo który miesiąc, to nie wiemy. 
  • Nie, raczej spodziewać.
  • … I co myślisz o siedemnastym ?
  • Czuję przed tym respekt. – Piotr przyznaje.


18. 07. 26 r. Warszawa.

Po mszy, zakupach, na kawie … Spojrzałam na nasz stolik, dwie filiżanki, kawałek ciasta ….

  • Ojciec nam na wszystko daje.
  • Nie na wszystko. Czy Piotr jest dobrym przedsiębiorcą ?
  • Piotr czuje Mnie, czyli jest dobrym. Piotr z natury jest dobrym.
  • To prawda …. – kiwam głową. 
  • …. Morawiecki rozwali PIS !!! – Piotr wkurzony nagle zmienił temat.

Rozłam PiS dokonany. Jest w jakimś sensie po wszystkim – oświadczył Jarosław Kaczyński, pieczętując rozłam w Prawie i Sprawiedliwości. Prezes zdecydował, że dla Mateusza Morawieckiego i jego ludzi nie ma miejsca w PiS. Teraz trwa wyścig o to, komu uda się przypisać odpowiedzialność za podział na prawicy. 

  • Ojcze, chciałabym usłyszeć Twoje zdanie o Morawieckim … Co o nim sądzisz ?
  • Zwyczajowo nie mam dobrego zdania o bankowcach, choć niektórzy są dobrzy.
  • Przemysłowcy niektórzy też są dobrzy … Na przykład Schindler ... To takie promyki, które dają nadzieję.
  • … Jesteś rozczarowana (Morawieckim) ? Ideał sięgnął bruku, co ?
  • Nigdy nie idealizuj ludzi.
  • …. Wooo …. – markotnie mi się zrobiło.
  • Oj !!! Diabeł coś szykuje ! – Piotr raptem.
  • Co widzisz ? … Jak to widzisz ?
  • Słyszę, jak wyje …. Coś się będzie działo niedługo, zobaczysz. Widzę rakietę, która się wynurza z ziemi … Nie wiem gdzie poleci, patrzę na jej głowicę. Ona na pewno będzie wypalona, na pewno, bo widzę pod nią ogień – przymknął oczy próbując dostrzec coś więcej.
  • Moim zdaniem z Kamczatki wystrzeli. Nie wiem, czy tam coś mają, ale tak mi się wydaje. I jej nie będzie można strącić, bo leci takim wielkim łukiem w stronę Ukrainy i potem dosłownie pionowo w dół. 
  • A skąd wiesz, że z Kamczatki ?
  • …Widzę ukształtowanie terenu, wydaje mi się, że to Kamczatka – stwierdził zirytowany, że wypytuję.
  • Mówię ci …, diabeł coś szykuje.

Sprawdzam w AI; 

Na Kamczatce nie znajdują się stałe wyrzutnie międzykontynentalnych głowic jądrowych, lecz kluczowy poligon wojskowy Kura (w obwodzie ust-kamczackim). Jest on od lat głównym celem dla testowych pocisków balistycznych (np. Sarmat, Buława czy Jars) wystrzeliwanych z innych części Rosji, a także bazą dla systemów obrony wybrzeża. Strategiczne instalacje i podmioty militarne na Kamczatce obejmują: Poligon Kura: Główny poligon testowy wykorzystywany m.in. przez rosyjskie Siły Powietrzno-Kosmiczne. To w ten rejon na Półwyspie Kamczackim trafiają głowice ćwiczebne wystrzeliwane z kosmodromu w Plesiecku czy z okrętów podwodnych. Flota Pacyfiku (Pietropawłowsk Kamczacki): W pobliskich bazach (np. Wiljučinsk) stacjonują atomowe okręty podwodne (m.in. projektów Borey), które przenoszą rakiety balistyczne (np. Buława).

Czas na Calderę.

14. 07. 26 r. Warszawa.

Odszedł jeden z moich naprawdę ulubionych aktorów, bardzo smutno mi się zrobiło. Nie żyje Sam Neill. Gwiazda „Parku Jurajskiego” zmagała się z rzadką chorobą.

  • Hmm … Pewni ludzie nie powinni umierać.
  • To niesprawiedliwe dla nich.
  • … ??? … Jakie to piękne – pomyślałam, bo przecież śmierć to powrót do Domu.
  • No to nie powinni, dopóki ja żyję …
  • Aleś walnęła ! – Piotr oburzony.

I się zamknęłam w swoim smutku.

  • Widzę wokół ciebie pustynię … Jesteś sama z tym pisaniem, nie masz z kim pogadać.
  • Delektuj się tą chwilą, bo zaprawdę powiadam ci, koniec jest tuż, tuż …
  • …  Widzę pustynię i oazę, która się do ciebie szybko zbliża. To znaczy, ty jesteś na jakieś taśmie jak w fabryce mają i ona cię zbliża do oazy … To tylko mały krok i jest oaza.

  • A Sama nie żałuj, on już zadowolony. A choroba zdradliwa, ukryta była.

Ciekawe, chorował na raka, ale umarł z innego powodu. Umarł nagle.

  • Samotność ludzi połączonych z Górą jest przeogromna. To też objaw apokalipsy.
  • … Wszystko zaczyna się klarować …
  • Czyli wyjaśniać …  Czy jednak czyścić ? – dopytuję. 
  • Nie czyścić, czyszczenie to już było, choćby u Piotra składem – … zmiana księgowych.


14. 07. 26 r. Warszawa.

Sam Neil odszedł … Kto jeszcze poza najbliższą moją rodziną by mnie zasmucił, gdyby odszedł ? Caviezel – pomyślałam. Pokazałam Piotrowi najnowsze zdjęcie Caviezela, już siwy prawie  cały …

  • Tak wygląda czas. Nie mógł zagrać 30-latka – czyli Jezusa w drugiej części „Pasji”.
  • Energia nie zmieniona, nawet w rozwoju …
  • … Wooow, wiesz, co zobaczyłem ?! Twarz Chrystusa zasłonięta całunem, ma zamknięte oczy. Aż mnie cofnęło ! Twarz przykryta całunem … Widać, jak się odbija materiał na twarzy … 
  • … Widzisz, jak leży ?
  • Nie wiem, samą twarz widzę przed sobą pod całunem …
  • Hmmm …. To musi być piękne – zobaczyłam ją w swojej wyobraźni.
  • A teraz słyszę dudnienie w bębny, nawoływanie do wojny. Takie bum, bum, bum … Jak w filmie „Władca pierścieni”, w pierwszej części, gdy spada do studni … 
  • … Wiesz, co się stanie jeszcze dodatkowo oprócz wojny ? Wybuchnie Caldera – mówi po chwili. 
  • … Jak dokładnie słyszysz ?
  • Czas na Calderę.
  • Hmm …. Myślisz, że chodzi o Yellowstone ?
  • Hmm … No chyba tak … 

Co prawda słowo Caldera zwiastuje kataklizm, a o kataklizmie mówiliśmy dosyć dawno …

-Za twojego życia będzie gigantyczny kataklizm – czytając uważnie słowa Homiela już wcześniej można wywnioskować, że mówi o wydarzeniu, które zatrzęsie całym światem. Nie musi to być kometa, może być to choćby wybuch superwulkanu Yellowstone, którym dosyć często straszy się w światowych mediach. 
Chciałabym tylko przypomnieć pewien dialog; 

-Natura wszystkich przywoła do porządku. 
-Kataklizm jakiś się szykuje ? 
-Rzucą karabiny, zamienią na motyki, żeby kopać i rośliny uprawiać, bo z głodu będą umierać. 
-Ale nim zajmą się motyką, to minie mnóstwo czasu. 
-To się mylisz, zmiany będą raptowne. https://rozmowyzniebem.pl/wp/2016/12/16/ostatni-beda-pierwszymi/ 

… to oprócz wybuchu wulkanu (caldera), muszę brać pod uwagę jeszcze innego rodzaju wybuch;

-Spodziewaj się huku przy twoim nazwisku.  
-Wypłyniesz na powierzchnię, rozwiniesz swoje ogromne skrzydła.  
-Dmuchniesz te gacki i polecisz.  
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2018/04/17/iskra-to-wiele-skladowych/ 


15. 07. 26 r. Warszawa.

  • Kawa to nie tylko kawa. Kawa to ty i twoja żona.
  • Taaak, to co coś znacznie więcej – pomyślałam.
  • Czy ty jesteś adwokatem Ojca ?
  • Zdecydowanie.
  • Jaki wydział skończyłaś ? Wydział Wierności ?
  • … ??? … – roześmiałam się.
  • Wierności wobec Ojca. Z jaką oceną ?
  • … Nie znam tej oceny … Ale adwokatem jestem.
  • Mecenasem ?
  • Może być.
  • …. A ja za to, co zrobiłem, będę czyścił kible w Niebie.
  • U olbrzymów …
  • ……. – wybuchłam śmiechem. Jeśli olbrzymy to i wielkie kible.
  • Widzę Sama Neila … Jak odchodził, to było światło przy nim, poszedł do światła …

  •  No i znów słyszę paczuli. Słuchają mnie przez telefon ?
  • Co chcą.
  • Przecież nic takiego nie mówimy.
  • Skąd wiesz, skąd wiesz …

Czy Mnie kochasz ?

09. 07. 26 r. Warszawa.

Wczoraj sprawdzałam Koluszki i Tomaszów, więc naszą rozmowę zaczynam od tego właśnie ….

  • Ojcze, to Koluszki, czy Tomaszów ?
  • Pogubiłem się, tyle tych nazw …
  • ……. – roześmiałam się bezsilnie.
  • Czy Mnie kochasz ?
  • Bardzo.
  • Bardzo co ?
  • No … Bardzo Cię kocham Ojcze.
  • Licytacja ?
  • …. ??? … Nieee – mówię, gdy zrozumiałam.
  • Lepiej, żeby nie było, bo będzie mu przykro.
  • No właśnie – bo widzę, że Piotr ma oczy pełne żalu.
  • Ojcze, to jest zupełnie inna miłość, trudno z czymkolwiek ją porównać.

Mówię to patrząc Piotrowi głęboko w oczy, by zrozumiał, że licytacja kogo bardziej kocham w ogóle nie ma sensu. Miłość do Boga, a miłość do człowieka, tu nie ma nawet milimetra porównania. Gdybym spytała Piotra kogo bardziej kochasz; Ojca, czy mnie, jestem pewna, że na pierwszym miejscu zawsze wybrałby Boga.

  • Wiatr odnowy idzie. Odnowy wszystkiego. Zbliża się …
  • Tego z nieba … 

  • … przegonimy go, nastaną dobre czasy znowu.
  • Będzie was mniej na tym świecie, bo widziałaś przecież.
  • … Widziałam – wzdycham ciężko, bo wiem, z czym to się wiąże. 
  • On zrozumiał wczoraj, dlaczego oni (aniołowie) nie chcieli iść.
  • Jego głowa bolała od wszystkiego, tak jest nękany.
  • To jest ta chmura nad jego głową, która wszędzie zanim podąża, tylko dla niego.
https://rozmowyzniebem.pl/wp/2022/05/31/wszystko-co-pokazalem-jest-godne-uwagi/
  • Dlatego przy nim księżniczko nic nie osiągniesz. On jest stracony dla tego świata w mniemaniu ludzi i swoim. 
  • Czyli to jest ta kotwica, która nie pozwala ci spać na dobrym łóżku.
  • … Ojcze, ten wiatr, co idzie, to tsunami ?
  • Nie, łagodnie rozpłynie wszystko.
  • Czyli to cykl zdarzeń, powoli – pomyślałam.
  • Zapomniałeś już o tej wielkiej fali, która wyrwie cię tak, że zapomnisz o wszystkim ?
  • Ojcze, minęło od tego tyle lat … – Piotr się tłumaczy.

Wieczorem.

  • Od wczoraj słyszę falandyzacja prawa.
  • Hmm … Czego ma to dotyczyć ?
  • Nie mam pojęcia – Piotr wzrusza ramionami. 

Falandyzacja prawa to pejoratywne określenie na naginanie lub kreatywną, nietypową interpretację przepisów prawnych w doraźnym interesie władzy (lub konkretnego polityka), tak aby balansowały one na granicy prawa lub ją omijały. Naginanie prawa w interesie władzy to falandyzacja, termin ukuty w latach 90. W porównaniu z samowolą obecnej władzy falandyzacja wydaje nam się wirtuozerską i nieszkodliwą igraszką. Inne, współczesne eponimy też mają spory potencjał.

p. s. Mam wrażenie, że falandyzacja prawa w Polsce rozkwita. AI – podała top 10 przykładów. Na pierwszym miejscu znalazł się; „Telewizja jest w likwidacji, ale nadal normalnie działa” .

  • …. Jak ty wytrzymasz, gdy go nie będzie ?
  • 30 dni ? Dam radę.
  • Na Górze nie ma szwajcarskich zegarków, może być około – … 30 dni.
  • …. Myślisz, że będzie taki sam, gdy wróci z wiedzą ?
  • Hmm … A z jaką wiedzą,  Ojcze ?
  • Przerastającą twoje pojmowanie.


11. 07. 26 r. Warszawa.

Moi starsi już rodzicie wymagają więcej uwagi i większej opieki, zdaję sobie z tego sprawę. Kiedyś myślałam, że mi się uda parę rzeczy dla nich pozałatwiać, na przykład mały domek z ogródkiem, ale coraz mniej jest na to szans.

  • Kiedyś myślałaś, że będzie inaczej.
  • Ale widzisz …
  • To, co ci się wydaje, że jest niezgodne z twoim myśleniem, jest zgodne z Moim planem.
  • …….. – kiwam głową, bo cóż można na to poradzić.
  • I znów słyszę paczuli.
  • Hmm …
  • Ciesz się, że jego nie musisz podtrzymywać na duchu.
  • Ten jego ból serca wczorajszy nie wziął się znikąd.
  • Póki jesteście razem, będziecie dźwigać wszystko.
  • ….. Myślałem, że wczoraj umrę, tak zabolało mnie serce na przestrzał.
  • Nie strasz jej.


12. 07. 26 r. Warszawa.

Poranna, niedzielna msza w TV. Piotr śpi jeszcze, więc oglądam sama. Homilia dzisiaj jest prosta, życiowa i z baaaardzo trudnym pytaniem. Co powiedzieć rodzinie, która straciła dziecko ? Nie wiem – mówi ksiądz i ma rację. Powiedzieć, że Bóg taki miał plan ? Czy byłaby w stanie to zrozumieć ? Ksiądz dużo jeszcze o tym mówi, ale kończy swoją wypowiedź mniej więcej tak;

  • Ale wiem, że nigdy nie jesteś sam.

Na kawie pytam Ojca …

  • Ojcze, co powiedzieć rodzinie, która straciła dziecko ?
  • ... Nic nie słyszę … Ojciec kazał mi teraz wyciągnąć na chybi trafił z półki książkę – … i sięgnął ręką „w ciemno”, bo wiele książek jest wokoło … Oczy otwieram szeroko ze zdziwienia widząc tytuł …

Roześmiałam się bezsilnie. Czuję się jak mała mróweczka przy wszechmocy Ojca …

  • Na wszystkie pytania, otwórz sobie książeczkę.
  • Nieee, ja się tak „nie bawię”. Chcę porozmawiać – przestraszyłam się, że nasze rozmowy w kawiarni ograniczą się tylko do otwierania książek.

A ponieważ zapadła cisza, zaczęliśmy rozmawiać o bieżących sprawach.

  • Zobaczysz ! Putin coś odwali takiego, że się Ukraina nie pozbiera. On ciągle myśli o bombie jądrowej. Czuję to.
  • Hmm …. Nie pasuje mi to, bo pamiętam rozmowę …
-On wysyła dzieci na pewną śmierć dla własnego ego. 
-Hmm … W ostatnim orędziu Maryja mówi, że to z tej wojny wybuchnie trzecia wojna światowa. Wybuchnie ? 
-Nie. 
-…. Nie widzisz, że to niesamowity plan Ojca ? Chodzi o obalenie Putina, a może całego reżimu. Ciekawe dlaczego tak … 
-Ten, kto przyjdzie, musi być odpowiedzialny. 
-… Zobaczyłem jak on trzyma rękę na przyciskach od bomby atomowej. Biografia Putina uświadomiła mnie, że on sam nie odejdzie, a prawdziwi patrioci nie mają szans dojść do władzy. Ludzie chodzą na wybory, ale i tak wybory są fałszowane. 
-Trzeba wiele ich nauczyć. Rozpoznawać tyrana, docenić zjednoczenie. 
-To ostatnia wojna Putina. 
https://rozmowyzniebem.pl/wp/2022/08/17/gdyby-nie-ja/ 
  • … Ojciec  chce teraz, abym otworzył na chybił trafił tą książkę … – i otworzył … 

Roześmiałam się na głos, w punkt ! … I poczułam się dość nieswojo, bo „na chybił trafił„ przypomniało mi właśnie, że nad niczym nie mam kontroli. Rozmawialiśmy jednak dalej, tym razem o wojnie w Iranie.

Prezydent Trump w rozmowie z dziennikarzem: „wydałem polecenie zbombardowania Iranu w sposób, jakiego nigdy wcześniej nie widziano jeśli Iran mnie zabije ” a następnie postuje na swojej platformie.

-Widzę ziemię w Iranie pełną dziur po bombach – Piotr w zamyśleniu. -https://rozmowyzniebem.pl/wp/2026/07/10/czas-najwyzszy-poznac-sie-blizej/
  • Ojciec mówi, żebyś teraz ty otworzyła tą książkę na chybił trafił – …. i mi podaje, otwieram … 

Modlisz się ?

05. 07. 26 r. Warszawa.

Dzisiaj niedziela, była msza, a teraz poranna kawa. I tak sobie myślę, że jeśli niedziela …

  • Ojcze, rogalika już zjadłeś ?
  • Mam maślany …
  • … Widzę, że jest z odrobiną malinowej konfitury, widzę te drobne pesteczki malin …
  • Wiśniowy jadłem do tej pory, ale chcę zrobić zmiany.

Roześmiałam się, bo wiśniowy to nie tak ot sobie. Jedyna konfitura, jaką Piotr spożywa, to właśnie wiśniowa. Do znudzenia.

  • Tak ogólnie się ciebie chciałbym spytać ...
  • ……. – nastawiam uszy.
  • Modlisz się ?
  • … ??? … No tak – jestem zdziwiona pytaniem.
  • O co ? By było lepiej ? … A jest gorzej ? Chcesz mieszkać w Ukrainie ?

Piotr ryknął śmiechem.

  • Ojciec według tego kabaretu mówi …

Też się uśmiecham i zarazem uczę, że nie powinnam narzekać na to, co mam, bo mam naprawdę dobrze. https://www.youtube.com/watch?v=plNUXGiUcjw  



07. 07. 26 r. Warszawa.

  • Ojcze, chwalmy pana !
  • Na zawsze. Czyli po twojemu-nowemu forever.


08. 07. 26 r. Warszawa.

Trwa mundial, mecz za meczem, wczoraj pokłóciliśmy się o dostęp do telewizora. Byłam naprawdę wkurzona, że tylko mecze i mecze …. Rano Piotr mnie zaczepia …

  • Już ten jadzik ci zszedł ?
  • Lepiej mi się popraw ! – grożę palcem.
  • Już nie ma na to czasu.
  • … ??? …. – odechciało mi się żartować.

Na kawie.

  • Miałem piękną wizję dzisiaj rano. Jechałem szeroką drogą razem z innymi autami. Nagle droga się kończy, auta skręciły w lewo, a ja szedłem dalej prosto przepiękną ścieżką. Piasek był tak biały, tak lśniący jak w tym filmie „Kontakt”. Cudownie się dotykało.
  • Szedłem w stronę miasta, widziałem z daleka wiele wieżowców, ale śmieszne było to, że po bokach ścieżki stały i kiwały mi ręką postacie jak z „Gwiezdnych Wojen”.
  • … ??? … Jak one wyglądały ? – próbuję zrozumieć.
  • Pamiętasz scenę w barze ? 
  • Aaaa … Rozumiem. Postacie z innych cywilizacji … Czyli machali do ciebie przedstawiciele innych cywilizacji.
  • Niech będzie, ale to nieważne. Szedłem w stronę miasta i rozpoznałem, że to Los Angeles. I wtedy ktoś mi powiedział …
  • Nie Los Angeles, a Miasto Aniołów.
  • I się wybudziłem. Ale mówię ci … Ten piasek na ścieżce, coś pięknego, taki miękki … cudnie.
  • I co to znaczy ? …. Jedziesz autami z innymi, czyli żyjesz na tym świecie z innymi, ale się oddzielasz. Czyli idziesz do Ojca ?
  • Nie wiem … Może coś się jednak stać ze mną … Słyszę teraz  „stacja Koluszki” … Z kabaretu „Dudek”. Wysiadamy Koluszki …
  • Koluszki to nie Tomaszów – zwracam uwagę.

A jednak przyszła do mnie myśl, aby coś sprawdzić. Pytam AI; Czy na trasie Warszawa – Tomaszów jest stacja Koluszki ?

Tak, stacja Koluszki jest na trasie Warszawa – Tomaszów Mazowiecki. Jak wygląda trasa: Warszawa → (linia nr 1) → Koluszki → (linia nr 25) → Tomaszów Mazowiecki. Prawie wszystkie pociągi z Warszawy do Tomaszowa Mazowieckiego przejeżdżają przez Koluszki. Koluszki to główny punkt przesiadkowy na tej trasie. Z Warszawy do Koluszek jedzie się ok. 50–60 minut, a z Koluszek do Tomaszowa ok. 23–28 minut.

  • USA zaatakowały Iran – Piotr w zamyśleniu.
  • Ale Iran zaatakował pierwszy – zauważam.
  • Będzie bomba atomowa, widzę wielki grzyb, ale nie wiem gdzie.
  • Spróbuj ….
  • Widzę siłę rażenia ogromną … Widzę, jak facet w czarnej brodzie naciska przycisk. Słyszę trzask palonego piasku. Ktoś z brodą, w berecie, kolor zielony, ciemnozielony, na berecie coś jest, jakiś symbol … Może orzeł, niedowidzę … Ma duże usta, mają w głowie religię, nie boją się tego zrobić. Na Tel Aviv uderza.
  • A co z Europą ?
  • Widzę zamieszki w Niemczech, bardziej na wschodzie. Widzę jak walczą na miecze …
  • Miecze ? To chyba symbol, ale ciekawe jakie to walki, z kim … A Polska ?
  • Nadal uważam, że do Polski dołączy część Ukrainy i mało tego … Jedna trzecia część Białorusi, reszta do Rosji.
  • Nie ma takich szans …. Może to jakaś symbolika – wzruszyłam ramionami. 
  • Nie wiem, ale tak widzę.

To Ojciec ustanawia zasadę i przyjął Swoją śmierć za człowieka.

05. 07. 26 r. Warszawa.

  • Zauważyłeś, że dawno nie było Skody pod domem ? Jestem rozczarowana. Już nas nie podsłuchują ?
  • Co do podsłuchiwania …
  • Nie bądź taka pewna. Myślisz, że zeszłaś z ich orbity ? – ….  zainteresowania.
  • Jak defcon 3 to defcon 3.
  • … Dwa dni temu obserwowałam cię z okna, jak szedłeś do garażu … 
  • I co sobie pomyślałaś ?
  • Jak długo jeszcze będziesz tak chodził …
  • ……. – Piotr się nachyli, ścisnął mi rękę i nieswoim tonem głosu …
  • Niedługo. Niedługo zejdziesz z tej ścieżki.
  • …. Wiesz, co widzę ? Ojciec trzyma wędkę, na końcu tej wędki jestem ja. Ojciec kręci kołowrotkiem i wyciąga mnie z wody.
  • Nauczyłeś się już pływać ?
  • … To pływanie to kara za moją niesprawiedliwość, moje wyroki, zachowanie. Ojciec mnie uczy.
  • I znajduję na to czas. A Ola … Myślisz, że Mi się chce ? – Piotr kręci głową.
  • …….. – roześmiałam się.
  • Ale musiałem nagrzeszyć ! Przepraszam Cię za wszystko.
  • Ich przeproś wszystkich.
  • … Miałem kiedyś taką wizję, że byłem w Niebie, szedłem i wszyscy się odwracali ode mnie plecami.
  • Łatwość, z jaką cię ciemność pochwyciła, to wielkie doświadczenie. Służył im, wiesz ? – do mnie.
  • Kończy się twoja wodna przygoda, stąd twoje daremne materialne uszczęśliwianie.
  • Wyobrażasz sobie, gdyby miał wszystko ? Gdzie ta jego nauka ?
  • Najbardziej rozśmiesza Mnie, gdy rozczula się nad sobą. Karamba …, chciałoby się powiedzieć.
  • … Powoli kończymy tą przygodę warszawską.
  • I powiem wam …. Na tą zmianę cała wasza rodzina czeka. Twoja córka, twój dość wyeksploatowany syn.
  • … Ta data, którą ma w głowie, nie jest przypadkowa i on się nie myli.
  • Czyli siedemnasty nadal aktualny ? – pomyślałam.

Ciągle muszę pływać – tak Piotr od początku naszego małżeństwa mawiał prawie zawsze, gdy mówił o swojej pracy, codziennym życiu i problemach do rozwiązania. I pewnie dlatego Ojciec tworząc wizję, sięgnął do tego symbolu. Zdecydowanie łatwiej było nam zrozumieć informację kryjącą się w tej wizji. Wyławianie z wody – jego proza się kończy. 



04. 07. 26 r. Warszawa.

Za nami tydzień upałów, codziennie niemal do 4o stopni i nareszcie wczoraj pierwsza zimna noc, można było zasnąć. I może dlatego miałam niby sen, niby wizję.

Jestem w Szczecinie na ulicy Wyzwolenia, wracam do domu na bosaka. Nie mam pieniędzy i nie mam jak wrócić do domu. Trasa do domu nie jest daleka, ale tutaj wydaje mi się bardzo długa. Wchodzę do jakiegoś sklepu, staję przed automatem z grami, za mną staje obca kobieta i mówi …

  • Zagraj.

Mam kupon w ręku, nie wiadomo skąd, wkładam go do automatu i jest wygrana 60 zł. Starczy, by wrócić do domu.

  • Dzięki tobie wygrałam, należy ci się połowa – mówię po namyśle i kończy się wizja.

Krótka analiza. To trzecia wizja w moim życiu odbywająca się na ulicy Wyzwolenia, ale tym razem trochę w innym miejscu niż w poprzednich.

 Dziwne, że w mojej wizji RB pojawił się w tym samym miejscu, co Chrystus. Musi mieć to swoje znaczenie. Może tajemnica tkwi w nazwie ? aleja Wyzwolenia. Jedna z najważniejszych i najdłuższych ulic Szczecina. Miejsce, w którym rozgrywała się akcja moich dwóch wizji dotyczy jednego, krótkiego odcinka, który w zależności od postrzegania, jest albo początkiem albo końcem tej ulicy. Wyzwolenie … To mogłoby tłumaczyć dziwne zachowanie RB, który zrzucał wszystkie swoje ciuchy .. 

J; 8;31 Wtedy powiedział Jezus do Żydów, którzy Mu uwierzyli: «Jeżeli będziecie trwać w nauce mojej, będziecie prawdziwie moimi uczniami 32 i poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli». 
https://rozmowyzniebem.pl/wp/2026/02/14/wszechobecny/

Ulica Wyzwolenia nie jest na tyle długa, aby do domu nie dojść na piechotę i za darmo, a jednak z każdym krokiem wydawała mi się coraz dłuższa. Kobieta podobna do nikogo, powiedziała wyraźnie; zagraj. Wskazówka ? Odnotowuję tą wizję, na wszelki wypadek.


Na kawie.

  • Chciałem ponarzekać i Ojciec mi mówi ….
  • Tylko nie ty. Tyle słyszę tego, tylko nie ty.
  • … Hmm … Zwróć uwagę, jak ludzki jest Ojciec, jakie ludzkie ma emocje. Jest zmęczony.
  • ……. – i może dlatego Piotr zupełnie zmienił temat. 
  • … Wczoraj czytałem o Hessie. Wiesz, że przed śmiercią prosił Polaków o wybaczenie ? 

Hess został skazany na śmierć w procesie przed Najwyższym Trybunałem Narodowym w Warszawie, który rozpoczął się 11 marca 1947 r. i trwał do 29 marca. W tym czasie wysłuchano 85 świadków, byłych więźniów Auschwitz. Hoess był spokojny i opanowany. Potwierdzał wszystko, co ukazywało funkcjonowanie obozu. 2 kwietnia Trybunał ogłosił wyrok: śmierć przez powieszenie. Założyciel Auschwitz czekał na egzekucję w więzieniu w Wadowicach. W archiwum tamtejszej parafii Ofiarowania NMP zachowały się dokumenty świadczące, że pod koniec życia zwrócił się ku Bogu. W celi wyspowiadał go jezuita ojciec Władysław Lohn. Kościelny Karol Leń wspominał później, że po komunii Hoess ukląkł na środku celi i płakał. W więzieniu napisał wspomnienia, a także – na cztery dni przed śmiercią – oświadczenie, w którym przyznał, że jako komendant obozu urzeczywistniał „część straszliwych planów Trzeciej Rzeszy – ludobójstwa”. „Szczególnie narodowi polskiemu zgotowałem niewysłowione cierpienia. Za odpowiedzialność moją płacę życiem. Oby mi Bóg wybaczył kiedyś moje czyny. Naród polski proszę o przebaczenie” – napisał. Hoess został przywieziony na egzekucję do Oświęcimia 16 kwietnia 1947 r. ok. godz. 8.00. Wprowadzono go do budynku dawnej komendantury. Egzekucja została wykonana o godz. 10.05 w obecności m.in. salezjanina z Oświęcimia ks. Tadeusza Zaremby, o co prosił skazany. Zgon stwierdził lekarz więzienny Zygmunt Wisznowicer. Protokół z egzekucji został podpisany o godz. 10.30. Zwłoki przekazano naczelnikowi wadowickiego więzienia Stanisławowi Wiśniewskiemu. Najprawdopodobniej zostały skremowane. https://dzieje.pl/aktualnosci/71-lat-temu-zostal-stracony-tworca-kl-auschwitz-rudolf-hoess

  • I zobacz, jak to jest … Zamordował setki tysięcy ludzi, przed śmiercią się nawrócił i Ojciec da mu szansę ?
  • Na to wygląda, że tak.
  • Spytaj Ojca … – szturcham go w łokieć. 
  • Pytałem, ale nic nie słyszę … Bo to raczej jasne. Biblia mówi o tym.

I sprawdzam, przykłady wg AI;

  • Król Manasses – Druga Księga Kronik 33:1–20 . Manasses dopuścił się bałwochwalstwa, przelewu niewinnej krwi i sprowadził lud na ciężkie grzechy. Gdy dostał się do niewoli, uniżył się przed Bogiem i błagał o miłosierdzie. Bóg wysłuchał jego modlitwy i przywrócił go na tron. To jeden z najmocniejszych przykładów, że nawet bardzo ciężki grzesznik może otrzymać przebaczenie.
  • Święty Paweł Apostoł – Dzieje Apostolskie 9 . Jako Szaweł prześladował chrześcijan i zgadzał się na ich zabijanie. Po spotkaniu z Jezusem nawrócił się i został apostołem. Sam później nazywa siebie „bluźniercą, prześladowcą i gwałtownikiem” (Pierwszy List do Tymoteusza 1:13–16).

  • Król Dawid – Druga Księga Samuela 11–12 . Popełnił cudzołóstwo z Batszebą i doprowadził do śmierci jej męża. Po upomnieniu przez proroka Natana szczerze się nawrócił. Jego modlitwa pokutna to Psalm 51 („Zmiłuj się nade mną, Boże…”).

  • Dobry łotr – Ewangelia według św. Łukasza 23:39–43 Nawrócił się dosłownie w ostatnich chwilach życia. Jezus obiecał mu: „Dziś będziesz ze Mną w raju.”

  • Czyli … Nawet największy zbrodniarz ma szansę, jeśli się nawróci ?
  • I wcale tu nie ma filozofii.
  • Ojcze, ale wiesz zapewne, że dla wielu ludzi to jest po prostu niesprawiedliwe.
  • To Ojciec ustanawia zasadę i przyjął Swoją śmierć za człowieka.
  • .. ??? … – na taką odpowiedź nie ma żadnych kontrargumentów.
  • … Czy uważasz, że twoja posada teraz to synekura ?
  • Zgadzam się.  

I roześmiałam się. Wczoraj oglądałam kilka wypowiedzi na temat afery ze Szpitalem Południowym i co chwila padało słowo synekura. Przyznam, że nie znałam wcześniej tego słowa i zastanawiałam się, co znaczy. Sprawdziłam – Synekura to dobrze płatna posada lub stanowisko, które nie wymaga większego wysiłku, specjalnych umiejętności ani zaangażowania w pracę. Kiedy więc Ojciec spytał, po prostu się roześmiałam. Moja maniana trwa. 

  • Ojciec ciągle mi udowadnia, że jest w mojej głowie i widzi moje myśli. Ten człowiek z kościoła, daję słowo, że to Ojciec. Tak mi ścisnął dłoń i spojrzał, aż ciepło mi się zrobiło – Piotr z rozrzewnieniem. 
  • Wiem … – uśmiecham się.
  • To ty Ojcze ? – pytam. 
  • A jak myślisz ?
  • Z dużym prawdopodobieństwem myślę, że tak.
  • Tu jest zero-jedynkowo. Albo tak albo nie.
  • No więc tak.

I refleksja. Dość często ostatnio Ojciec do nas przychodzi. Tym razem jako mężczyzna, który na mszy usiadł w ławce tuż za nami. Natychmiast wzbudziło to moją czujność, bo duży kościół (św. Krzyża) był prawie pusty, mógł usiąść gdziekolwiek. Przekazując znak pokoju, spojrzeliśmy sobie głęboko w oczy uśmiechnięci oboje. Nie przyszło mi na myśl podać mu ręki, ale Piotr podał i ledwo ją odzyskał, tak mocny i długi był to uścisk.

  • Muszę powiedzieć, że dość słabo mi się zrobiło w kościele. Może ze mnie energię wyciągnąłeś ? – zażartowałam. 
  • Ja ?!!! Ja jestem dobrym człowiekiem ! – żachnął się gwałtownie. 
  • Z tym bym polemizował.
  • On jest sprawiedliwy, a wiesz dlaczego żyje ? Aby nauczyć się litości.
  • Hmm … Czy być dobrym i sprawiedliwym to się nie spina ? Nie można być dobrym i jednocześnie sprawiedliwym ? – … jeśli Ojciec polemizuje.
  • Idzie po lodzie człowiek, ostrzegasz go sprawiedliwie, że można wpaść do wody, ale idzie dalej i wpada.
  • … ??? … – czekam na puentę, ponieważ Ojciec na chwilę zamilkł.
  • Nie podasz mu ręki ?