Ty tego nie widzisz, co Ja widzę.

14. 04. 26 r. Warszawa.

• Ojcze, kwiecień trwa …
• I co powinnaś powiedzieć ?
• … ??? …
• Niedługo choinka, przecież to zawsze mówisz.
• ……. – roześmialiśmy się oboje. To rzeczywiście moje coroczne sztandarowe zdanie.
• Muszę zaufać  mojej księgowej … Widzę przy niej wielkiego anioła, ma z 4-5 metrów, stoi za nią i trzyma ręce na jej ramionach, ma skrzydła nie rozłożone, ale nie tak szeroko, tylko lekko, jak otwarte okiennice.  Na jej córce też trzyma …
• Nie martw się, dba o nie, nie da im krzywdy zrobić.
• Nie wiem, czy czasami ten anioł, który ich prowadzi, to nie jest twój mąż.
• … Jak to ?
• Jest w trzech miejscach naraz.
• … ??? …

---

---

15. 04. 26 r. Warszawa.

Nad ranem budzi mnie rumor w kuchni, którą mam za ścianą. Spojrzałam na zegarek, godzina 6.05. Zdecydowanie za wcześnie na poranne śniadanie, które Piotr robi sobie codziennie rano.  Słyszę wyraźnie, jak otwiera duży słoik z miodem, kroi kawałek domowej chałki, szykuje kubek gorącej wody – jego codzienny poranny rytuał. 

• Co tak wcześnie ?! – krzyknęłam zdziwiona, ale odpowiedzi nie dostałam.

Odwracam się na drugi bok, nie chciało mi się z łóżka wypełzać i sprawdzać. Machnęłam w myślach na to ręką. Jak chce tak rano, to niech sobie robi. Zapadła cisza po chwili, więc już o tym nie myślałam.

---

Wstałam tuż przed mszą, czyli przed 7.00 rano. Zajrzałam do Piotra  …

• Co robiłeś w kuchni tak wcześnie ? – pytam trochę zaskoczona, że leży pod kołdrą.
• Nic nie robiłem – jest mocno zdziwiony.
• No przecież wołałam do ciebie.
• … Cały czas jestem w łóżku – odpowiada spokojnie.
• … No nieeeee ! …. – pomyślałam, że cholera znowu mamy „gościa” w domu.
• Ale wiesz, co ? Obudziłem się o 6 rano i pomyślałem, że muszę zrobić chałkę z miodem, otworzyć nowy słoik … Rozdwoiłem się ? Myślami się przeniosłem ?

I tu mnie zaskoczył. Bilokacja ? Przecież jest to możliwe, Ojciec PIO, nawet Faustyna.

---

Dwie godziny później mam lekcję angielskiego on-line. Moja lektorka wzruszając się do łez opowiedziała coś zaskakującego.

• Mam do zapłacenia całoroczny ZUS, a nie mam pieniędzy. Trzy dni temu siedziałam i modliłam się do Ojca ….
• Pomóż mi Ojcze, bo nie wiem skąd mam wziąć pieniądze. Daj mi nowych uczniów, jakąś dodatkową pracę, bo nie mam pieniędzy …
• I wczoraj, podczas sprzątania znalazłam swoją kartę z banku, jest nowa, nikt nie zna numeru konta … Sprawdzam, a tam ktoś wpłacił pieniądze, dużo … Nie wiem skąd się wzięły, bo zostały wpłacone w Ukrainie w bankomacie … – prawie się rozpłakała.
• Jestem cala zdenerwowana, bo nie wiem, co teraz mam zrobić. To jest niesamowite ! Nawet nie wiem, komu miałabym te pieniądze zwrócić …
• Potraktuj te pieniądze jako pożyczkę od Ojca … Pomoc – mówię przypominając sobie, że nam się podobna sytuacja zdarzyła dwukrotnie.

Bank przelał pieniądze na nasze firmowe konto przez pomyłkę. Były nam baaardzo potrzebne w danym momencie, zwróciliśmy po 2 tygodniach. To była konkretna i  wymierna pomoc w bardzo trudnej sytuacji.    

---

Dobra rada … Jeśli trudno znaleźć w naszym życiu ślady Ojca, wystarczy rozejrzeć się dookoła i posłuchać, co mówią inni ludzie. Oto jeszcze jedna niesamowita historia. 

---

---

16. 04. 26 r. Warszawa.

Piotr podekscytowany opowiada o „fajnym samochodzie”, na którego ma chrapkę. Wiedząc, że z każdym kolejnym słowem tylko sobie grabi, na wszelki wypadek się nie odzywam.

• Jesteś tu z pucharem przechodnim, wszystko tu wynajmujesz.
• Czy coś się zmieniło ? Dalej wynajmujesz. A wiesz dlaczego ?
• Bo Ja za tym stoję.
• Więc choćby nie wiem, jakbyś tańczył, nie wytańczysz.
• Bo zrobię tak, że ci parkiet się skończy.
• Czy to jest okrutne ? Nie, bo ty tego nie widzisz, co Ja widzę.
• Bierzesz udział w maratonie, ile kilometrów ma maraton ? 42 ?
• …. Już jesteś na stadionie, dobiegasz do mety, jaka by nie była.
• A wiesz, kto robi chorągiewką ?
• Ojciec.

Już chciałam się wtrącić, że o maratonie i finiszu rozmawialiśmy, że już był na finiszu, ale się nie odzywam, na wszelki wypadek oczywiście, bo cóż ja mogę wiedzieć o kalendarzu Ojca. Raz jest na finiszu, raz dopiero dobiega …. Czas … A cóż ja wiem o czasie w pojęciu Ojca …

• Patrzę na niego i nie wiem, czy go wezmę.
• Dlaczego ? – przestraszyłam się.
• Brudny jest …

Patrzę uważnie na Piotra …  Ogolony jest, wyprany, wyprasowany, wygląda „jak ta lala”, więc nie rozumiem. 

• Nabroiłem w nocy …. Przeniosłem się do Auschwitz i robiłem porządki z Niemcami … – tłumaczy w końcu. 
• Wiesz, że przeważnie był Niemcem ? – Ojciec do mnie. 
• … ??? … A nie Żydem ?
• To tylko na początku.

---

---

17. 04. 26 r. Warszawa.

• Dzisiaj miałem fajną rozmowę z rana. Robię chałkę z miodem i słyszę …
• Cześć, co tam Mały ?
• Dzień dobry Ojcze. … Duszę się tu Ojcze, w tym świecie … Czuję się jak w galarecie.
• Bądź, zrób to dla Mnie.

---

Wieczorem.

Piotr …. Nic go w TV nie interesuje, zatrzymuje się wzrokiem na jednym kanale na 5 sekund i idzie dalej. Zmuszam go do obejrzenia jakiegoś filmu i czasami nawet mu się udaje dotrwać do końca, ale zazwyczaj zamiast w ekran telewizora, gapi się gdzieś obok. Tak jak właśnie teraz …

• Siedem osób nas obserwuje zza przesłony … O dziwo to chyba nie anioły, bo nie mają skrzydeł. Mają szatę biało szarą, mają brody o dziwo, długie ciemne włosy …
• …. Brody ? To ile mają lat ?
• Tak na oko 26-28.
• Nie anioły ? To kto to jest ?
• Opiekunowie.
• Będą do końca bytności naszej tutaj …
• To znaczy do końca naszego życia ? – cedzę powoli słowa.
• Są oddelegowani do pilnowania …, i do oddziaływania. Wczoraj ten telefon to oni zaaranżowali. Po to byś nie miała ...
• Porażki głowy.
• …. Świetne określenie – pomyślałam.

Aaaaa, już wiem, o co chodzi. Za tydzień mam spotkanie z pewnymi ludzi i i pomyślałam sobie, że ponieważ to same lewaki, to schowam medalik pod bluzkę … - …. i bardzo przykro mi się zrobiło, że na taki pomysł wpadłam.

Jutro mam to spotkanie, ale wczoraj miałam telefon od organizatora z pytaniem, czy na pewno przyjdę. Piotr naprawił mi medalik Maryi, byłam gotowa iść trzymając go dumnie na szyi. Gdy potwierdziłam swoją obecność, nie wiem jak to się stało, ale zaczęliśmy rozmawiać o Bogu. Gdy usłyszałam w pewnej chwili, że dla niego Jezus to kolega, odechciało mi się iść. Tak to opiekunowie z brodami w szaro-białej szacie załatwili. 

• … Oni jednak nie mają ciemnych włosów … Jeden z nich tak się ustawił, że zobaczyłem, że mają jasne włosy, białe prawie. To światło tak na nich padało, że wydawało się, że mają ciemne.
• Są aniołami ? – pytam jeszcze raz, ale z wielką ulgą, że jednak prawie białe.
• Opiekunami … Trudne te słowa, że nie są po twojej myśli …
• Ale są uszczypliwi ! – roześmiałam się, bo faktycznie poczułam się lekko rozczarowana i nie wiem w sumie dlaczego.
• Pouczający.

Wyłączyłam telewizor i czekałam na ciąg dalszy …

• … Myślę, że w Rosji w 2027 roku coś wybuchnie …
• Znaczy się jakaś bomba ?
• Nie, raczej jakaś wojna, wewnętrzna … Widzę, jak rośnie niezadowolenie ludzi …
• No to chyba super, prawda ? – mam na myśli, że to nadzieja na wielkie zmiany. 
• No nie wiem, oni mają 5636 ładunków jądrowych…
• A skąd wiesz, że tyle ?
• Tak zobaczyłem … 56 … i coś tam.

Sprawdzam w AI; Rosja posiada obecnie największy arsenał nuklearny na świecie, szacowany na około 5580 do 5977 głowic jądrowych. Coś się dzieje w Rosji. Popularność Putina leci na łeb na szyję Coś się dzieje w Rosji. Popularność Putina leci na łeb na szyję

• Może coś stać się z Włochami … Słyszę słowo Traviata.

Pytam AI.

Traviata (wł. La Traviata) to jedna z najsłynniejszych oper na świecie, skomponowana przez Giuseppe Verdi. Premiera odbyła się w 1853 roku w Wenecji. Tytuł „La Traviata” oznacza dosłownie „Zbłąkana” lub „Ta, która zeszła z właściwej drogi”. Odnosi się do głównej bohaterki – Violetty.

„Można powiedzieć, że Italia stała się jak ‚traviata’ – zbłąkana, oddalona od swoich chrześcijańskich korzeni.

Jeśli Twoim celem jest przekaz o charakterze chrześcijańskim lub kaznodziejskim, metafora może być retorycznie skuteczna, ponieważ gra na podwójnym znaczeniu słowa traviata („zbłąkana”). Jednocześnie dobrze jest pamiętać, że w samej operze Violetta jest postacią tragiczną i pełną godności, więc metafora niesie również skojarzenia z cierpieniem, miłosierdziem i możliwością odkupienia, a nie wyłącznie z moralnym potępieniem.