To co pokazane, to się wypełni.

04. 08. 19 r. Warszawa.

Wieczorem.

Przetaczam Piotrowi tą rozmowę ponownie, bo już zapomniał. Dla mnie nabiera ona jakby nowego znaczenia po tym, co niemal codziennie ostatnio słyszymy.

- Piotr, jak ci się podobało u Mnie ? 
- Jesteś wielkim myślicielem, Ojcze. To jest ta „kawa” u Ciebie, Ojcze ? O której mówiłeś ? – dopytuję. 
- Dzieje się. 
- Czyli to co mówiłeś… 
- … Będzie nie jeden raz. 
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2019/07/27/jak-ci-sie-podobalo-u-mnie/
  • Twoje wzięcie do Nieba będzie nie raz.
  • A może Ola iść ze mną do Ciebie ? – Piotr sobie żartuje.
  • To męska sprawa.
  • Eee. To niesprawiedliwe – wtrącam się.
  • Urodziłaś dwoje dzieci ? Łatwo było ?
  • ……. – to prawda, od razu się uspokoiłam.
  • Zaoszczędziłem ci wszystkiego.

Już „nie podskakuję”, za to przypominam sobie wizję o chlebach.

  • Ojciec nie miał mycki na głowie, Jezus miał.
  • Ojciec nie ma, bo nie jest Hebrajczykiem.
  • Jest ponad wszystko i wszystkich.
  • Kiedy się uwolnię od wszystkiego ?
  • Kontrakt wygasa.
  • Wygasa nie dlatego, że Mnie prosiłeś.
  • Ale dlatego, że nadchodzą wielkie zmiany.
  • …….
  • Dzisiaj pisałam na blogu tekst. Jest takie zdanie…
27. 11. 18 r. Warszawa. 
Ilość informacji jest przytłaczająca. 
- Miałem dzisiaj ciężką rozmowę. Usłyszałem o piątej rano… 
- Spłodzisz dziecko jeszcze. 
- Twoja żona w ciąży będzie. 
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2019/08/04/wszystko-jest-dla-mnie-dla-mojej-chwaly/
  • Ojciec powiedział, że ja będę w ciąży, a to Nike! A ja nie mam nic wspólnego z Nike. Po prostu tego nie ogarniam.
  • Język ludzki ma taką objętość jaką ma.
  • Przyjmij to nawet, jeśli nie rozumiesz.

Widząc, że niewiele dzisiaj wskóram zapatrzyłam się w ekran telewizora, gdzie trwały ostatnie sceny z filmu „Poszukiwacze Zaginionej Arki”. Oglądałam je właściwie bezmózgowo, ale z tego letargu nieoczekiwanie wybudził mnie Piotr.

  • Tablice nie wyglądają tak jak w tym filmie. One są skruszone, ale duże kawałki jeszcze są w całości. Czas zrobił swoje – Piotr gapi się w zamyśleniu.
  • Już niedługo godzina „W”.
  • Wiesz co znaczy „W” ? Rozpoczęcie powstania warszawskiego – tłumaczy mi Piotr. 
  • …… – uśmiecham się. W Warszawie od kilku dni same rocznice dotyczące powstania i Ojciec pięknie do tego nawiązał.

  • Już niedługo ?
  • Ojciec zaczął śpiewać… „Już za minutkę, już za chwileczkę piątek z Pankracym”…
  • Obiecałem to wam.
  • Czyli… Niedługo rozpoczęcie wielkich wydarzeń… Znikniesz, czy co …
  • Kto by ci męża ukradł, z jego facjatą ?
  • ……. – śmieję się.
  • A wiesz, że jego facjata budzi respekt ?
  • Wiem.
  • Hmm… Znikniesz ? Oddasz mi telefon i nikt nie będzie cię szukać ? – próbuję sobie to wyobrazić.
  • Ta wielka fala nie polega na zabraniu telefonu.
  • Twój mąż będzie poza zasięgiem.

06. 08. 19 r. Warszawa.

Obok naszego stolika przechodziła kobieta w wysokiej ciąży. Nie zwracała na nas uwagi, ale to  my zwróciliśmy na nią uwagę, ponieważ cała była przeszczęśliwa. 

  • Ale szczęśliwa !… I jej dziecko też… – Piotr zachwycony widokiem.
  • O to walczymy.
  • Hmm…. O to szczęście i spokój rodzin … ? – myślę w duchu jednocześnie przypominając sobie wczorajszego maila z trudnym pytaniem dotyczącym zapobieganiu ciąży.
  • Czy to jest wbrew Bogu używać prezerwatywy ? – pytam wprost. 
  • Jeśli ufasz, to tak.
  • No dobrze … A kwestia AIDS w Afryce ?
  • Jeśli żyje z jedną lub jednym, to dlaczego mieliby mieć AIDS ?
  • Nazywajmy to jednoznacznie, po to to jest.
  • Na tym polega zaufanie.
  • ……. – para ze mnie uchodzi. Jako kobieta miałabym tutaj kilka argumentów przeciw, ale przecież nie będę się z Bogiem kłócić.

W USA kilkudziesięciu senatorów podpisało petycję, że Polska ma zwrócić Żydom majątki. Piotr się wkurzył, że to jawna niesprawiedliwość i ciągle o tym rozprawia.

  • Zamiast się denerwować spytaj się lepiej Ojca. Czy ta fala zmieni nastawienie do Polaków ?
  • Zaniemówią. Niedowierzanie wszechobecne będzie.
  • ?!

Pisząc na blogu zwracam szczególną uwagę na słowa Ojca dotyczące wydarzeń, które mają dopiero co nastać.

- Moja Chwała jest w tym kielichu. 
- Wypijesz go i będę szczęśliwy. 
- To co ci podam, wkrótce przyjdzie do ciebie. 
- … Pękam Ojcze – Piotr westchnął głęboko. 
- Nie pękaj. 
- Jedna chwila i po sprawie. 
- Druga chwila i siedzisz u Mnie. 
- Wyjdzie twoje pochodzenie na światło dzienne. 
- Moja Boskość w tobie zawarta wyjdzie na wierzch. 
- Musisz wiedzieć, że przeznaczyłem go na świat. 
- Zabiorę ci go.
http://rozmowyzniebem.pl/wp/2019/08/06/przeznaczylem-go-na-swiat/
  • Jedna chwila i po sprawie. Druga chwila i siedzisz u Mnie. Jedna chwila, czyli rozprawa z NIP. Druga chwila i jesteś u Taty. To musi się stać rzeczywiście bardzo szybko, może w odstępie kilku dni.
  • Chyba, że chwila trwa ze sto lat – Piotr żartuje.
  • Nie wiesz jak to u Ojca jest ? Może się zdarzy, a może nie…
  • Hmm…. – przyznaję mu rację przypominając sobie, że największym moim błędem jest bawienie się w daty.
  • To co pokazane, to się wypełni.
  • Będziesz na wyborach 13 października ? – … ale macam dalej.
  • Już będzie wybrany.

Nie mam siły, nic nie rozumiem.



Dopisane 16. 04. 2020 r.

  • Jedna chwila i po sprawie. Druga chwila i siedzisz u Mnie.

Rzeczywiście, wydarzenia w II połowie roku nauczą nas raz na zawsze, aby przestać bawić się w daty. Aby pozostawić wszystko biegowi czasu i tylko obserwować. Mimo, że Ojciec używa wydawałoby się czytelnych wskazówek, ona są czytelne dla Ojca. Taki mały przykład, rozmowa z lutego 2018 roku.

- A co będzie w przyszłym roku ? 
- A kto to wie … 
- Ty wiesz wszystko. 
- Każdy szczegół wiele lat do przodu. 
- To powiedz – śmieję się z bezsilności.
- Do świąt nic nie będzie. 
- O! Których ? 
- Wielkanocnych i dodam, że w tym roku nic się nie zacznie. 
- O ! A potem ? 
- Ta pseudo-stabilność odejdzie. 
- Wierzcie, że chodzicie po cienkim lodzie, a setki aniołów trzyma ten lód od spodu.
 http://rozmowyzniebem.pl/wp/2018/10/30/my-nie-bijemy-my-nie-niszczymy/

Rok po tej rozmowie, w 2019 zaczęła  „kształtować” się epidemia i nikt nie może już twierdzić, że mamy dzisiaj jakąkolwiek stabilność.


I coś na pokrzepienie serc. 

https://wpolityce.pl/kultura/495519-to-juz-pewne-bedzie-kontynuacja-pasji-gibsona