Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych.

25. 04. 14 r. Warszawa. 

Przedwczoraj był tak wyczerpujący dzień, że wczoraj w ogóle ze sobą nie rozmawialiśmy, nie mieliśmy na to po prostu siły. Pisałam wieczorem na komputerze i zauważyłam kątem oka, że Piotr gapi się na ścianę i się uśmiecha.   

  • Co ty znowu tam widzisz?
  • A stoi ich siedmiu, ledwo mieszczą się w pokoju, mają białe szaty do kolan i buty do kolan, buty są złote i mają jakieś wzorki. Mają hełm i miecze. Stoją w rozkroku, a miecz stoi na ziemi i trzymają go rękoma.
  • No i z czego się śmiejesz?
  • Bo oni się śmieją, coś mówią między sobą.
  • Nieee, no to świetnie – powiedziałam z przekąsem – Jak zobaczę to uwierzę.
  • W kościele ich też widziałem, ale było ich tylko czterech.

Nie chciało mi się dalej gadać, trochę tego za dużo jak na kilka dni z rzędu. Piotr gapił się nadal w stronę ściany i lekko przechylił głowę, jakby kogoś słuchając.

  • Wiesz co usłyszałem? – powiedział bardzo poważnie.
  • Zbliża się wojna. Kto się wywyższa, zostanie poniżony, kogo poniżają będzie wywyższony.

26. 04. 14 r. Warszawa.

Dzisiaj obejrzeliśmy film w kinie „Niebo istnieje naprawdę”.                                            

Film oparty na historii, która jest dla mnie wyjątkowo osobista. Tam po raz pierwszy dowiedziałam się o mieczach, które nosili aniołowie. Colton wspomina też o wojnie…

Colton powiedział także, że widział przebłysk Armagedonu.
„Będzie wojna, która zniszczy ten świat. Jezus, aniołowie i dobrzy ludzie będą walczyć przeciwko szatanowi, potworom i złym ludziom. Widziałem to.”
„Mamo, Szatan nie jest jeszcze w piekle”.
„Aniołowie trzymają miecze, aby mogli trzymać szatana z daleka od nieba! Każdy ma miecz”
„Jezus wygrywa. Zrzuca szatana do piekła. Widziałem”.

W takim nabożnym nastroju wróciliśmy do domu. O 15.00 jak zwykle Piotr poszedł się pomodlić i trwało to dzisiaj wyjątkowo długo. Kiedy wrócił powiedział;

  • Na koniec modlitwy usłyszałem bardzo stanowcze słowa;
  • Nie ma już innej drogi dla ciebie. Pozbądź się wszelkich materialnych przywiązań, inaczej nie ma szansy i nie wejdziesz do….

p.s. … i nie dokończył, ale w domyśle do Królestwa Niebieskiego.

  • Nagi spadłeś, nagi powrócisz, szaty twoje czekają na Górze.

Zasłuchałam się w te słowa i przytomnie zwróciłam uwagę;

  • Dlaczego spadłeś, a nie urodziłeś się?
  • nie wiem.
  • Nie wiem, czy będzie ci łatwo zrezygnować z materialnych przywiązań, kiedy tak bardzo lubisz swoje audi – zaśmiałam się. icon_lol-Kopia

Piotr nie odpowiedział ciągle zamyślony.

  • Spytaj się Go, czy faktycznie Chrystus wygląda tak jak na tym obrazie z filmu?

the-real-face-of-jesus

  • Po prostu taki jest. Mój Syn zginął za was wszystkich, lecz nie wszyscy chcą to przyjąć.

Zaczęłam mrugać oczami ze zdziwienia, bo przecież Homiel nie powiedziałby „Mój Syn”. icon_e_confused-Kopia Z kim teraz rozmawiał Piotr ?

  • Czy dla tych, co nie chcą tego przyjąć, jest jakaś nadzieja? – spytałam z pewnym lękiem.
  • Nadzieja jest do końca.

p.s. Wg Piotra Jezus ma dłuższe włosy, lekko falowane do ramion. Powiedział to z wielką pewnością siebie, bo jak stwierdził;

  • Przecież Go widziałem.

Ostatnie dni są dla nas niesamowicie duchowe. Rozmowy i wydarzenia, o których nawet w najśmielszych snach nigdy nie marzyłam. Piotr rozmawia ostatnio tak często i niespodziewanie, że trzymam pod ręką kartki papieru, by móc wszystko na gorąco spisywać. Jeśli tego nie zrobię, pięć minut później Piotr nie pamięta co usłyszał i tego fenomenu nie rozumem. Zależy mi na tym, by moje zapiski były dosłowne, ponieważ Oni używają specyficznego języka i stylistyki.

Materialne przywiązania” … u nas na Ziemi tak się przecież nie mówi. 🙂

p. s. Jeśli Piotr usłyszał słowa bezpośrednio od Ojca, nie jestem w stanie tego objąć rozumem, na razie.


27. 04. 14 r. Warszawa. 

Dzisiaj kanonizacja Jana Pawła II i oglądaliśmy to razem w TV. 15 minut po rozpoczęciu Piotr powiedział;

  • Uważaj, tu, tu, tu i tutaj stoją – i pokazał miejsca wzdłuż ściany koło telewizora – Jest ich czterech, klęczą, mają miecze oparte o podłogę, schyloną głowę oparte o te miecze. Wyglądają jak głazy.

forgive_angel_by_lordhannu

  • Jasny gwint i co teraz?
  • Nic, słuchają mszy.

Oglądaliśmy mszę do końca w całkowitej ciszy. Kiedy papież Franciszek na koniec pobłogosławił świat parę sekund później Piotr powiedział;

  • Wstają, w rogu otworzyło się okno, duży prostokąt jak drzwi (wskazał na róg pokoju), po kolei dwójkami wchodzą w te drzwi, widzę wielkie światło. Piękne to….. ale mam ciarki – i podsunął mi pod nos rękę.

Po południu, kiedy wróciliśmy po spacerze znowu pojawili się w pokoju. Było ich czerech, a potem sześciu. Stali i uśmiechali się.

  • Jak już ich widzisz to spytaj, czy ten huk w nocy to był znak od Góry?
  • Z Dołu, byli wściekli, że musieli to zrobić.
  • Oni musieli? A dlaczego nie zrobiła to Góra?
  • Nie ich godzina … usłyszałem.

p.s. była 3 w nocy. To dziwne, czyżby dwie strony miały jakieś swoje zasady, których przestrzegają? Same zagadki. Przydałby się jakiś teolog specjalista.

Spytaliśmy Homiela, czy to było ważne, że poznaliśmy kim był kiedyś Piotr.

  • Karty zostały rzucone, nie bój się, walczyliśmy w większych sprawach.
  • Jestem tylko człowiekiem – powiedział Piotr wyraźnie już zmęczony.
  • Ale miecz masz.
  • Ale jestem tylko małym człowiekiem – powtórzył.
  • Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych.

 



Uwaga, ponieważ wpisy edytują się w kolejności od najnowszych do najstarszych, by w pełni zrozumieć pisany tekst, proszę cofnąć się do samego początku. http://osaczenie.pl/wp/2016/03/03/