Kiedy będzie odpowiednia pora.

07. 03. 26 r. Warszawa.

Poranna sobotnia msza w Kościele św. Krzyża była wyjątkowo inna. Inna, bo z intencją dla pewnego starszego mężczyzny, który obchodził swoje 90 urodziny. Brał udział we mszy osobiście wraz z najbliższą rodziną. Gdy padły słowa; przekażcie sobie znak pokoju, on po prostu pocałował rękę swojej żony. Urocze i zaskakujące „zjawisko”, aż ksiądz podziękował głośno za niezwykły znak szacunku i zachowanie. Nie było na mszy zbyt wielu ludzi, ale daję głowę, że wszyscy czuli się wzruszeni. Para starszych ludzi jakby z innej epoki. Kobieta w białym kapeluszu, pan z drewnianą laseczką … I wielka między nimi elegancja i kultura, jak podkreślił ksiądz na koniec mszy.

Gdy wychodziliśmy z kościoła, spotkaliśmy się w drzwiach właśnie z tym księdzem, który sam wydawał sie nie z tej epoki. 

• Piękne to było … – mówię do niego z uśmiechem.

Roześmiał szeroko, wyciągnął rękę, żeby wziąć moją rękę. Podałam bezwiednie, on ją ścisnął i do nas ciepłym głosem …

• Bądźcie dzielni.
• … ??? … – dlaczego tak ? Zwróciłam na to uwagę.

Wyjątkowa chwila w naszym życiu … Nigdy mi się to z żadnym księdzem wcześniej nie zdarzyło.

---

Jadąc do „Arkadii” właściwie się nie odzywaliśmy. Na kawie …

• Nic nie wygrałam (lotto) – zaczynam.
• Nie możesz się doczekać ?
• Ach Ojcze .. Książkę bym wydała, tyle się dzieje złego, ludzie muszą się dowiedzieć.
• Wiesz, kiedy będzie twoja książka ?
• Kiedy będzie odpowiednia pora, ale pora nie w twojej głowie, a w głowie, do której się modlisz.
• … Taaak … – pomyślałam tylko. 
• Masz pozdrowionka …
• ……. – uśmiecham się. Ja tak mawiam zazwyczaj.
• Msza ci się podobała ? Była bardzo specyficzna, okazjonalna … – bo z okazji urodzin.
• Dziwne, co powiedział ten ksiądz, bądźcie dzielni – Piotr sobie przypomina.
• A może to Ojciec powiedział przez niego ? I jeszcze to czytane dzisiejsze o synu marnotrawnym …
• Ojciec mówi, ta msza to punkt zwrotny … Widzę linię prostą, poszarpaną, to działanie tej energii ostatnio i ta linia po tej mszy wystrzeliła w górę … Punkt zwrotny ?
• … Kiedy mówi się bądźcie dzielni ? … Przed jakimś zadaniem, bitwą … Czymś trudnym – analizuję.
• Z tego wynika, że ta energia zła, co w nas uderzyła, musi się teraz  przetoczyć …. 
• Najlepiej powiedziała to „M”. Wyczerpał się katalog … – przyznaję.
• Idealnie … Ojcze, a co z naszymi paczuli ?
• Szykują się.
• Czy paczuli to dobrzy ludzie ? Czy to się nie wyklucza ? Byś dobrym i być szpiegiem ? 
• Bywają dobrego serca, ale długo nie są.
• Ano właśnie, a dlaczego ?
• Zwierzchnictwo bywa trudne.
• … Masz materiał do pisania, nie zmyślony, a prawdziwy …

Przestaliśmy rozmawiać, ponieważ ktoś usiadł zbyt blisko i ewidentnie nastawiał uszy. Gdy decydujemy się kawę zakończyć, Piotr nagle przechyla głowę, wsłuchuje się w coś uważnie, aż oczy zmrużył …

• Kant male kudaje ?
• …??? … Co ? Powtórz … – nie wiem, o co chodzi.
• Kant male kudaje … Widzę Piłata … Czy ty jesteś królem żydowskim ?
• Re…xes tu ? – powtarza z trudem, nie jest pewny, czy dobrze słyszy.
• Ahue ana …
• To jest z „Pasji” … – … ale muszę sprawdzić.
• Dlaczego to słyszę ?
• Hmm …. Wielkanoc niedługo …

Wielkanoc – święto dla Ojca jest niezmiernie ważne, ważniejsze niż Boże Narodzenie. 

---

Sprawdziłam dzięki AI transkrypcję rozmowy i faktycznie chodzi o Piłata. Piłat zaczyna po aramejsku, potem mówi po łacinie … 

---

Jadąc do domu już o tym nie pamiętałam … Ale …

• Ojciec mnie potrzebuje.
• No wiadomo … – bagatelizuję myśląc, że to tylko Piotr. 
• Słyszę zdanie … – mówi z pełną powagą.
• Ojciec cię potrzebuje.
• …… – przyglądam mu się uważnie, ma posągową twarz, to ważna chwila.
• Jestem do dyspozycji – Piotr śmiertelnie poważnie.
• Więc zmiany są gwałtowne.
• …… – Piotr skinął głową na potwierdzenie, ale po chwili do mnie …
• Są, a nie, że będą – zwraca mi uwagę. Rzeczywiście, to różnica.
• Może chodzi o egzorcyzmy ? Jesteś potrzebny, żebyś robił egzorcyzmy ?
• Robię przecież, to by Ojciec nie powiedział.
• Hmm … Ojcze, potrzebny jest „na gwałt” ?
• Na gwałt nie.
• …. Chodzi mi oczywiście, że szybko – roześmiałam się. 
• Zobacz, co znaczy odpowiedni dobór słów.
• Dobrze.
• A mówisz zawsze dobzie.
• …. Ojcze, potrzebujesz go „na jutro” ? – w znaczeniu, że bardzo szybko, nadal próbuję wymacać.
• Daj już spokój niewiasto. Jak w Gwadelupie ! – Ojciec był mną wyraźnie zmęczony. Zmęczony moją namolnością.
• … Co w Gwadelupie ? – pytam Piotra. 
• Nie mam pojęcia – on też zmęczony.

Aż mnie przytkało. Co w Gwadelupie ? Że ktoś pytał i pytał ? Muszę to sprawdzić. 

W przekazach o Guadalupe Juan Diego nie jest przedstawiony jako bierny świadek. Rozmawia z Maryją, zadaje pytania, wyraża wątpliwości i opowiada o swoich trudnościach. Według relacji zawartej w Nican Mopohua jego rozmowy z Maryją obejmują kilka charakterystycznych momentów:

„Dlaczego wybrałaś właśnie mnie?” Po pierwszym objawieniu Juan Diego nie uważał się za odpowiedniego posłańca. Miał tłumaczyć Maryi, że jest prostym człowiekiem, nieważnym i niezdolnym do przekonania biskupa. W istocie prosił ją, by wybrała kogoś bardziej znaczącego.

Relacjonował reakcję biskupa Po spotkaniach z biskupem wracał do Maryi i opowiadał, jak przebiegła rozmowa. Informował ją, że biskup nie uwierzył i domaga się znaku potwierdzającego objawienie. Można powiedzieć, że pełnił rolę pośrednika między Maryją a władzami kościelnymi.

Próbował uniknąć kolejnego spotkania. Najciekawsza rozmowa miała miejsce 12 grudnia. Wuj Juana Diego ciężko zachorował. Juan Diego spieszył się po kapłana i — według przekazu — próbował ominąć wzgórze Tepeyac, aby nie zatrzymała go Maryja. To bardzo ludzki epizod: nie kwestionował już objawienia, ale uważał, że pilniejsza jest pomoc umierającemu krewnemu. Maryja miała wtedy sama wyjść mu naprzeciw i zapytać, dokąd idzie. Opowiadał o chorobie wuja . Juan Diego wyjaśnił, że jego wuj jest bliski śmierci i potrzebuje księdza. W odpowiedzi Maryja miała go uspokoić, mówiąc słynne słowa: „Czyż nie jestem tutaj ja, twoja matka?”